tag:blogger.com,1999:blog-2900984228791744302012-01-22T19:16:42.577-08:00....................Dea Chillhttp://www.blogger.com/profile/02574028017621472345noreply@blogger.comBlogger551100tag:blogger.com,1999:blog-290098422879174430.post-62170608350929206862011-02-21T17:36:00.000-08:002011-02-21T19:10:52.530-08:00<p> სუნთქვაშეკრულმა ავირბინე საავადმყოფოს კიბეები,არ ვიცი სასწაულის თუ შემთხვევითობის ბრალია,მაგრამ რეანიმაციის ზუსტად იმ პალატასთან მოვხვდი სადაც აპარატზე შეერთებული თითქმის მისი უსიცოცხლო სხეული ჯერ კიდე სუნთქავდა... კარებთან გავქვავდი და უყურებდი,უფრო სწორად უსმენდი მის სუნთქვას,ვიგრძენი რომ ეს ბოლო წუთებია...</p><p>ორი თეთრ ხალათიანი რაღაც გაურკვეველ შეკითხვებს მისმევდნენ,ბოლოს დავძაბე გონება და გავარჩიე სიტვები:</p><p>-თქვენი აქ ყოფნა არ შეიძლება,აქ საიდან მოხვდით?</p><p>-კიბეებიდან...</p><p>და ისევ მთელი ჩემი ყურადღება მასზე გადავიტანე ვცდილობდი,გარშემომყოფების და საავადმყოფოს ხმაური,დამეხშო მისი სუთქვა უფრო კარგად, რომ მომესმინა.არ მახსოვს ასე რამდენი ხანი ვიდექი...</p><p>მერე წამოვედი,"კარგად იქნება"-ს იმედით კი კარგად იქნება,გადარჩება.</p><p>ვეცადე ჩვეულებრივად გამეგრძელებინა სიარული,მეგობრები,სიცილი...</p><p>მაგრამ ეს თავის მოტყუება დილამდე გაგრძელდა...</p><p><a target="_blank" href="http://www.radikal.ru/"><img src="http://s006.radikal.ru/i214/1102/3c/c1d7a72ea15f.jpg" /></a></p><p>მეორე დღეა ყოველ ხუთ წუთში მეცვლება ხასიათი ხან ისტერიულად ვტირივარ,ხან მეცინება, ვიხსენებ მასთან გატარებულ დღეებს,მეცინება მაგალითად იმაზე,რომ სოფელში რომ ჩავდიოდი სულ ვჩხუბობდით ტელევიზორის დისტანციონზე,საინფორმაციოდან ვერ ვართვევინებდი,მერე რა რომ სხვა არხზე საინტერესო ფილმს ფინალამდე წუთები აკლდა)) ჯენიფერ ლოპესის კლიპი თუ გადიოდა სხვა საქმე იყო აუცილებლად ბოლომდე უნდა ეყურებინა კარგი ქალიაო )))) </p><p> კითხვა ბავშვობაში მემგონი მის ხელზე სვირინგი რომ ამომეკითხა იმის ხათრით ვისწავლე."სჯობს სიცოცხლესა ნაძრახსა,სიკვდილი სახელოვანი" :love:</p><p>4-5 წლის ვიყავი მაგრამ კარგად მახსოვს როგორ დამათრევდა თავის ძმაკაცებთან ერთად რესტორნებში,საქმიან შეხვედრებზე.</p><p>....................</p><p>-ვიზიარებ რამდენი წლის იყო?</p><p>-სამოცდაჩვიდმეტის.</p><p>რა მნიშვნელობა აქვს რამდენი წლის იყო ამ სამოცდაჩვიდმეტი წლის ბოლო ოცდაოთხი წელი ჩემი ბაბუა იყო,მე კიდე მისი პირველი შვილი-შვილი ვიყავი...</p><p><br /></p><p><br /></p><p><br /></p><p><br /></p><p><br /></p><p><br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/290098422879174430-6217060835092920686?l=deakaldani.blogspot.com' alt='' /></div>Dea Chillhttp://www.blogger.com/profile/02574028017621472345noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-290098422879174430.post-44115500437053004212010-12-22T16:08:00.000-08:002010-12-22T16:10:53.796-08:00<p>ბოლო დღეებია,ან მემგონი რამდენიმე კვირაა ხელი წამიცდება და შემოვდივარ აქ,ჩემს მიტოვებულ ბლოგზე))) (ეხლა ავქვითინდები) )) აშკარად მინდა რაღაცის დაწერა,და რისი ჯერ ვე ვხვდები.დავწერ ჰო დავწერ დავწერ :)</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/290098422879174430-4411550043705300421?l=deakaldani.blogspot.com' alt='' /></div>Dea Chillhttp://www.blogger.com/profile/02574028017621472345noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-290098422879174430.post-84042230608833153582010-09-22T10:26:00.000-07:002010-09-22T11:01:52.721-07:00აფრენთ!!!<br /><br />ეს გრძნობა ამ კონკრეტულ საკითხთან დაკავშირებით რომელზეც ვაპირებ დაწერას რამდენიმე წლის წინ გამიჩნდა,როცა ერთ-ერთი ჩემი მეგობარი მშლიდა და მამატებდა ომგ შემინდეთ და odnoklassniki.ru-ზე ლოლ.<a target="_blank" href="http://www.radikal.ru/"><img src="http://s49.radikal.ru/i124/1009/5a/2c90926c772b.jpg" /></a><br />მის პასუხზე: "ცუდათ ვიყავი და ყველა ვშლი ამ დროს"<br />მივხვდი რომ საერთოდ სხვა და სხვა ტალღაზე ვართ )) ის მაშინ ერთი იყო "ასეთი" ჩემს ნაცნობებში და უბრალოდ მეცინებოდა ყოველ "წაშლაზე",პანიკა ტყდებოდა myspace-ზე თუ მეგობრების თანმიმდევრობა იცვლებოდა ლოლ,<br /><a target="_blank" href="http://www.radikal.ru/"><img style="width: 322px; height: 242px;" src="http://s45.radikal.ru/i109/1009/22/55c9e6bd6c3e.jpg" /></a><br />ვფიქრობდი რომ ეს ასაკის ბრალია და გაუვლით.<br /><br />მერე ამან მასობრივი სახე მიიღო :D<br /><br />ჩემს მეგობარს ველაპარაკე დღეს რომელმაც,<br />აღმოჩნდა რომ facebook-იდან წამშალა დიდი ხანია და მე ეს ვერ შევამჩნიე :D<br />ამ დღეებში უნდა ვნახო გავხეთქავ ჩახუტებით ))<br />იმიტომ რომ ძალიან მომენატრა და მიყვარს )<br />მანამდე კიდე ერთთან მქონდა უთანხმოება და "წამშალე მაშინო"მომწერა(ეგონა რადგან იქ არ ვშლი ეს ჩემთვის რაღაცას ნიშნავდა),<br />დავცინე იმიტომ,რომ ვერ ვხვდები რა მნიშვნელობა აქვს მართლა ვერ ვხვდები, თუ არ მინდა ადამიანთან ურთიერთბა ამას ისედაც მოვახერხებ,რა მნიშვნელობა აქვს ის skaype-ში ან fb-ზე მეყოლება თუ არა.<br />საერთოდ ბევრი მეგობარი,ნაცნობი მყავს ირგვლივ რომლებმაც მარტო fb-ით ან skaype-ით რომ განმსაზღვრონ მათ ცხოვრებაში ალბათ საერთოდ არ ვიარსებებდი :D<br />ვერ ვიტან წერას,ნეტის საშვალებით ვკონტაქტობ მარტო დედასთან და იმ თითზე ჩამოსათვლელ ადამიანებთან ვინც საქართველოში არ არიან.<br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">ჰო და რა მინდოდა მეთქვა აფრენთ მართლა. ძალიან გიჭირთ ალბათ ცხოვრება და ნორმალური აზროვნება თუ აქ წაშლით ვინმეს და გგონიათ, რომ რაღაც მნიშვნელოვანი გააკეთეთ და ეს ამაყად გაგრძნობინებთ თავს.შეურაწყოფად არავინ მიიღოთ თუ ვინმე თავის თავს აღმოაჩენს ამ პოსტში )) უბრალოდ აქ აკეთეთ საქმე იმაიმუნეთ თუნდაც </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">უბრალოდ გისურვებთ ბევრ "რეალურ" მეგობარს</span>,<a target="_blank" href="http://www.radikal.ru/"><img src="http://s42.radikal.ru/i097/1009/50/11c10087aa25.jpg" /></a><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">ნაცნობს,დაქალს,ძმაკაცს და აი სიყვარულს რაც შეეხება</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">( -მიყვარს დეა</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">-როდის მოასწარი ნახვა?</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">-არ მინახავს ჯერ...</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">ბრრრრ აფრენთ კი მართლა აფრენთ)</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);"> ეს რეალურ ცხოვრებაშიც ძნელია მაგრამ "სიიიყვარულსაც" გისურვებთ... )))))))</span><br /><a target="_blank" href="http://www.radikal.ru/"><img style="width: 465px; height: 311px;" src="http://s56.radikal.ru/i151/1009/75/8d7a680d4cb4.jpg" /></a><br />უკაცრავად ))))<br /><br />მოკლედ ეს მინდოდა მეთქვა თუ გაუგებარია,კაგრით მე ვაფრენ და მიხარია, რომ სხვებივით არა :DDDD<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/290098422879174430-8404223060883315358?l=deakaldani.blogspot.com' alt='' /></div>Dea Chillhttp://www.blogger.com/profile/02574028017621472345noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-290098422879174430.post-46884880667862012062010-07-04T13:11:00.000-07:002010-07-05T12:56:20.839-07:00<a target="_blank" href="http://www.radikal.ru"><img src="http://s59.radikal.ru/i166/1007/56/edb171a3ca2b.jpg" /></a><br />Я теряю тебя в этой мутной толпе,<br />Я теряю тебя по крупицам, по клеткам<br />С каждым мигом, пронёсшимся на высоте,<br />Теплота уступает паутинам и сеткам<br /><br />Я теряю тебя, мне тебя не найти,<br />Я теряю тебя постепенно, построчно<br />По-простому, как Золушка без десяти,<br />И по сложному, как фортепьяно настройщик<br /><br />Я теряю тебя, словно звук, словно вкус,<br />Забываю записывать, поздно - забыто!<br />Я теряю, казах, я теряю, тунгус,<br />Я теряю, альцгеймер – убита, убита!<br /><br />Моя память убита и ты вместе с ней,<br />Умирай, умирай, не проси подаянья!<br />Я теряю людей, я теряю друзей,<br />Я теряю наследников, имя теряя!..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/290098422879174430-4688488066786201206?l=deakaldani.blogspot.com' alt='' /></div>Dea Chillhttp://www.blogger.com/profile/02574028017621472345noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-290098422879174430.post-6904547061922067932010-03-28T15:24:00.000-07:002010-09-02T05:06:22.434-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_2EKdNpkKaG4/S6_dLm1f2wI/AAAAAAAAAO0/jZDNx0ZyqDU/s1600/24552_1219296857316_1675763017_473263_6113914_n.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 150px; height: 200px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_2EKdNpkKaG4/S6_dLm1f2wI/AAAAAAAAAO0/jZDNx0ZyqDU/s200/24552_1219296857316_1675763017_473263_6113914_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5453820865242192642" border="0" /></a><br />ფორთოხალი რომ გრძნობდეს არასდროს არ შევჭამდი,<br />მიუხედავად იმისა, რომ ძალიან მიყვარს ვგიჟდები ისე მინდება ხოლმე,<br />ხელში დავიჭერ თუ არა შიგნეულობას ვაცლი და მნიამ,<br />გემრიელია ფორთოხალი და სულ მინდა, მაგრამ გამოშიგნული არა...<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />მე?<br />მე ეხლა შეჭმული ფორთოხალივით ვარ ჩემივე სურვილით",თითქოს ვიღაცა მოვიდა და შინაგანი სამყარო....<br /><a target="_blank" href="http://www.radikal.ru/"><img style="width: 419px; height: 281px;" src="http://s50.radikal.ru/i130/1003/42/93dd96ec9198.jpg" /></a><br />არა და მეგონა,რომ ჩემი სამყარო კარგად მყავდა შეფუთული ჩაკეტილი,მარტო მე ვჭირდებოდი,<br />ისეთი შეგრძნება მაქვს თითქოს გამჭვირვალე ვარ...<br />როგორ არ მიხდება...<br />ძალიან არ მიხდება ეს ყველაფერი...<br />ამასაც აქვს თავისი ხიბლი.ჩემზე უკეთესად არავინ იცის, როგორ შემიძლია შევცვალო ყველაფერი და კიდე ერთხელ ვიგრძნო,<br />რომ ჩემი სამყაროს მმართველი მარტო მე ვარ!!!<br />ამ დროისთვის კი...<br />კარგია,რომ მარტო ფორთოხალს ვჭამ და ვაცლი შიგნეულობას :)<br />და მაინც ფორთოხალი, რომ გრძნობდეს არასდროს არ შევჭამდი მიუხედავად იმისა რომ ძალიან მიყვარს და ვგიჟდები ისე მინდება!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/290098422879174430-690454706192206793?l=deakaldani.blogspot.com' alt='' /></div>Dea Chillhttp://www.blogger.com/profile/02574028017621472345noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-290098422879174430.post-4369614907753039902010-03-17T14:29:00.000-07:002010-03-17T14:40:19.027-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_2EKdNpkKaG4/S6FLLPh9CmI/AAAAAAAAAOs/nItz5W7QdZU/s1600-h/gegegege.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 112px; height: 200px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_2EKdNpkKaG4/S6FLLPh9CmI/AAAAAAAAAOs/nItz5W7QdZU/s200/gegegege.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5449719680614599266" border="0" /></a><br />მოთმინებითა შენითაო...<br />და აჰა, ვითმენ!-<br />კბილს კბილზე ვაჭერ და ვიმტვრევ თითებს...<br />მოთმინებითა შენითაო...<br />და აჰა, ვლაგმავ<br />სიხარუს- ცრემლით გამოზრდილ ნაგრამს.<br />მოთმინებითა შენითაო...<br />და აჰა, ვბორკავ<br />ვნებებს და ჩემსავ ცეცხლშივე ვბორგავ.<br />მოთმინებითა ძშენითაო..<br />და აჰა,ვმარხავ<br />სათქმელს და სიტყვის ვინახავ მარხვას...<br />მოთმინებითა შენითაო...<br />და აჰა,ვანგრევ კოშკს ოცნებისას,და ვიკვნეტ ბაგეს...<br />. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .<br />ჰა:ვლაგმავ!<br />ვბორკავ!<br />ვმარხავ და ვანგრევ!-<br />აგერ, ბატონო, მოთმინება<br />და... ჯვარცმაც -აგერ!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/290098422879174430-436961490775303990?l=deakaldani.blogspot.com' alt='' /></div>Dea Chillhttp://www.blogger.com/profile/02574028017621472345noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-290098422879174430.post-59796265289043985332010-03-09T13:20:00.001-08:002010-03-09T13:37:17.765-08:00ჩემო საბრალო მარტოობავ!<br />გაშორეულდა ყველა...<br />ყველა ნისლში ჩაქრა...<br />შენ ერთი დამრჩი...<br /><a target="_blank" href="http://www.radikal.ru/"><img style="width: 214px; height: 282px;" src="http://s58.radikal.ru/i160/1003/bd/80a88f21d391.jpg" /></a><br />არა!<br />სულაც არ ნიშნავს მარტოობა მარტო დარჩენას,<br />ათასი ვინმე შეიძლება გეხვიოს ირგვლივ<br />და მარტო იყო...<br />ხშირად მეც ხალხში გარეულს წამომდგომიხარ:<br />თვალს შემავლებდი,<br />შემიცოდებდი<br />და ქანც მილეულს-სახლისაკენ წამომათრევდი.<br />რა ერთგული ხარ მარტოობავ რა უღალატო!<br />ჩემო საბრალო მარტოობავ!<br />აწი არსად არ გაგექცევი...<span style="text-decoration: underline;"><br /><br /><a target="_blank" href="http://www.radikal.ru/"><img style="width: 407px; height: 273px;" src="http://s44.radikal.ru/i106/1003/ef/ad472229b4bd.jpg" /></a><br /><br /></span>არ შეგეშინდეს საყვარელო!!!<br />მე შენთანა ვარ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/290098422879174430-5979626528904398533?l=deakaldani.blogspot.com' alt='' /></div>Dea Chillhttp://www.blogger.com/profile/02574028017621472345noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-290098422879174430.post-85039721442186747832010-02-27T06:56:00.000-08:002010-02-27T07:03:13.827-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_2EKdNpkKaG4/S4kzwbIvqjI/AAAAAAAAAOc/uOh980fHpIY/s1600-h/images.jpoi.jpeg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_2EKdNpkKaG4/S4kzwbIvqjI/AAAAAAAAAOc/uOh980fHpIY/s200/images.jpoi.jpeg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5442938531665127986" border="0" /></a>მუჭში მყავს პეპლები,<br /><br />ადრე მუცელში რომ დაფრინავდნენ...<br /><br />მუჭი გავშალე რამეს, რომ მოვჭიდებოდი.<br /><br />მებნევიან ჩემი პეპლები...<br /><br />ხელი?<br />ცარიელს რაღა აზრი აქვს<br />და ჩავიქნიე...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/290098422879174430-8503972144218674783?l=deakaldani.blogspot.com' alt='' /></div>Dea Chillhttp://www.blogger.com/profile/02574028017621472345noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-290098422879174430.post-25593711809883903882010-01-04T13:11:00.000-08:002010-09-02T05:08:51.075-07:00მესამე კურსზე საბუთები დაუსწრებელზე გადავიტანე ლექციები ისედაც მიცდებოდა და 2 წლიანი "სტუდენტობა" მობეზრებული მქონდა.ვეცი სამსახურს და დაუსწრებლის ლექციები როცა დაიწყო საშინლად მეზარებოდა, ახალი ბავშვების ატანა .<br />მოკლედ პირველ ლექციაზე უჟმური სახით შევედი, უკანა ადგილისკენ დავაწექი...<br />გზად ვიღაც ბიჭის გაკრეჭილ სახეს წავაწყდი და რა თქმა უნდა ყურადღება არ მივაქციე ჩაუარე.<br />"ეხლა ესღა მაკლდა" ფიქრით :)))<br />შესვენებაზე ეგრევე გარეთ გავედი მოსაწევად ვცდილობდი ზედმეტი საუბრები თავიდან ამეცილებინა.<br />როცა მოვბრუნდი 2 ტიპი მეცა შენ ქალდანი ხარო?..<br />მეთქი კი... ჩვენც სვანები ვართ და რომ მითხრეს გვარები რა თქმა უნდა ნათესავები აღმოჩდნენ და გავიღიმე.<br />ამ დროს იმ ზემოთ ხსენებულმა გაკრეჭილმა გამოყო თავი და მე სვანი არ ვარ მაგრამ შეიზლება ძმობა შემოგფიცოო?:)))<br />რა თქმა უნდა ამის მერე ძალიან შემიყვარდა:))<br /><br /><a target="_blank" href="http://www.radikal.ru/"><img src="http://s53.radikal.ru/i142/1001/0a/6efc3bf5b246.jpg" /></a><br /><br />ილია ერთადერთი ჯგუფელი იყო ვისაც ჩემს გარდა ყოველთვის ქონდა კონსპექტები.<br />ვინც ჩემთან ერთად დასდევდა ლექტორებს თუ საჭირო ხდებოდა.<br />მერე ყველას უყვებოდა თუ როგორ ვაჩმორებდი მეგრელ ლექტორებს :D<br />რომელიც ყველას გვიხაროდა და მის გარეშე ვერ წარმოგვედგინა ჯგუფი.<br /><br />სულ იცინოდა. სულ ხუმრობდა.<br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/QdBvlw-Bjyk&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/QdBvlw-Bjyk&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br />მეოთხე კურსზე რო მივედით სულ სხვა ილია დაგხვდა თავის გადაპარსვის მიზეზს არ გვეუბნებოდა მერე ძლივს ამოღერღა სიმსივნე მაქვს და მესამე ხიმიას ვიკეთებო.<br />ყველას სახე შეეცვლა ჩემს გარდა მე რა თქმა უნდა შევაგინე :))<br />და მერე რა მოხდა დიდი ამბავი გადაიტანთქო...<br />და ამ თემაზე ავკრძალეთ ლაპარაკი...<br />მართლაც მეორე სემესტრის ბოლოს ისევ ფორმაში ჩადგა ექიმებმა დადებითი პასუხები დაუდეს და სიმსივნემ კლება დაიწყო.<br />ჩუმად საშინლად მეშინოდა იშვიათად ურეკავდი.<br />წელს ახალი წელი არ მომილოცა არც მიმიქცევია დიდად ყურადღება.<br />მე კიდე არავის არ ულოცავ როგორც წესი მეზარება.<br />ხო და ......<br />20 წუთის შუალედით 2 ჩემი ჯგუფელის სმსი მომივიდა ილია აღარ გვყავსო...<br />დიდი ხანია არ მიტირია ვერც ვტირივარ უბრალოდ ვკიოდი ეს იყო და ეს :(((((<br />ასეთი ადამიანები არ უნდა მიკვდებოდნენ :(((<br />ძალიან უსამართლობაა....<br />ფიქრები იმის შესახებ რომ ნეტა არ ვიცნობდე ამდენ ადამიანს რომ ასეთი ტკივილები ავიცილო,<br />რომ ასე მაინც დავემალო ამ საშინელ გრძნობას....<br />რა თქმა უნდა სისულელეა.<br />გამივლის და მაინც ეხლა მტკივა... :/<br />წინა დღეს ლეომ მკითხა შენ სულ ცუდ ამბებზე რატომ გირეკავენ არ გინდა ტელეფონი გადააგდოო?<br />არც ესაა გამოსავალი გამოსავალი ისევ სუნთქვის გაგრძელებაა,მიუხედავად იმისა რომ უფრო და უფრო მძიმე ხდება ზოგჯერ.<br />მე სიცოცხლის მიზეზად მარტო ის მყოფნის რომ ჩემს ახლობელ ადამიანებს იგივე ტკივილი არ უნდა მივაყენო რასაც მე უკვე მერამდენედ განვიცდი?...<br />არ მინდა დავთვალო....<br />მოკლედ ვცოცხლობ და ვიხსენებ ღიმილით ნუ ვცდილობ მაინც.....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/290098422879174430-2559371180988390388?l=deakaldani.blogspot.com' alt='' /></div>Dea Chillhttp://www.blogger.com/profile/02574028017621472345noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-290098422879174430.post-78235953511921368782009-12-10T10:26:00.000-08:002010-09-26T19:42:01.244-07:00შენ მოწყენილი ხარ?<br />რაღაც არ მოგწონს,ვიღაც გენატრება,უკმაყოფილო ხარ,<br /><a target="_blank" href="http://www.radikal.ru/"><img style="width: 275px; height: 209px;" src="http://s40.radikal.ru/i087/0912/63/e2488fbcf995.jpg" /></a><br />ან გული გატკინეს,მეტის ღირსი ხარ და არ გეღირსა :D<br />კიდე ბევრი მიზეზია რაც გაწუხებს შენ! მე! იმას! ბევრს! ან ყველას....<br /><br />ხო და რა მინდა გითხრა: <span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">დებილი ხარ </span>:D<br /><a target="_blank" href="http://www.radikal.ru/"><img style="width: 215px; height: 233px;" src="http://i073.radikal.ru/0912/31/1067867562a7.jpg" /></a><br />კი მართლა დებილი ხარ,<br />იმიტომ რომ<br />შენ ცოცხლობ, ჯანმრთელი ხარ და გაქვს დრო რომ ყველაფერი გამოასწორო.<br />კი ცხოვრება მართლა დამპალია თუნდაც მარტო იმიტომ, რომ გუშინ გავიგე,<br />ჩემი მეგობრის ამბავი რომელსაც თითქმის დღეები აქვს დათვლილი და მან ეს კარგად იცის,<br />მიუხედავად ამისა მშვიდადაა, ბედნიერია და სჯერა რომ უკეთ გახდება და კიდე იცოცხლებს თავის ქმართან და შვილთან ერთად.<br />მეც მჯერა რომ გამოკეთდება იმედი არ მაქვს მჯერა.<br />იმიტომ რომ ეს ადამოანი ღირსია ცხოვრების.<br />შენც ღირსი ხარ! მეც და ყველა ღირსია.<br />ხო და გავანძრიოთ ერთი ადგილი და დავტკბეთ ცხოვრებით.<br />ისედაც არ ვარ დეპრესიული მაგრამ ასეთი შემთხვევები უფრო მასწავლის რომ არ უნდა ვიფამფალო.<br />მიუხედავად ყველაფრისა<span style="font-weight: bold;"> I'm feeling good!!!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/290098422879174430-7823595351192136878?l=deakaldani.blogspot.com' alt='' /></div>Dea Chillhttp://www.blogger.com/profile/02574028017621472345noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-290098422879174430.post-74235949835685905972009-10-11T13:23:00.000-07:002009-11-26T08:43:06.030-08:00ხო და ასე მემკვიდრეობით გამომყვა ეს ოხერი და უკვე მეორედ შემომასკდა,<br />რომ მივხვდი რომ სისხლისგან ვიცლებოდი კეთილი ვინებე და წავედი ანალიზებზე.<br />დროულად მიუსწარი პირველი გასკდომისგან განსხვავებით სისხლი ჯერ კიდე იყო ორგანიზმში.<br />ხოდა მეგუნას და ანის ზეწოლით და ანის მამის დახმარებით(მადლობა მას :) )<br />დავჯექი (დიეტაზე მაგის დდშვც)<br />5დღე წოლითი რეჟიმიც ჩაუფინე და ნემსები და გადასხმებიც ჩაურტყიიიი.<a target="_blank" href="http://www.radikal.ru/"><img style="width: 241px; height: 317px;" src="http://i072.radikal.ru/0910/88/6336526c45f1.jpg" /></a><br />ნუ რა ეხლა გუშინ მოვრჩი გადასხმებს და აშკარად უკეთ ვარ.<br />ნუ ჯერ კიდე ვბანცალებ მაგრამ მაინც.<br />საშინელებაა დიეტა:(<br />ყველაზე მეტან ამას ვერ ვიტან ძალიან მიჭირს სახე მეხევა ისე მშია.<br />ვასკდები პიურეს და მოხარშულ ქათამს მაგრამ მაინც მშია სულ მშია.<br />ჩემი და დამცინის წამალს რომ დავლევ წუთებს ვითვლი და ეგრევე საჭმელს ვიყრი.<br />ნუ თუ ამ ქალაჩუნობას საჭმელი ქვია ძარღვებში სისხლი კი არა პიურე მიჩქეფს უკვე :(<br />გასტროსკოპია გაიკეთეო... კაია სათქმელად ვისაც ის საშინელება გაუკეთებია ის გამიგებს.<br />პირველად რომ ჩამთხარეს ის ნაგავი მილი პირში<br />5 კაცი მაკავებდა ისეთი შეგრძნებაა თითქოს დიდი ხელი<br />გიძვრება პირში ქუსლებამდე და უკუღმა გატრიალებს :D<br />ცოტა მოვმჯობინდები და მერე წავალ ალბათ.<br />ეხლა კიდე მშია :(<br />ხინკალი მშია:(<br />შემწვარი ხორცი მშია:(<br />შოკოლადი მშია და ყველაფერი მშია :(<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/290098422879174430-7423594983568590597?l=deakaldani.blogspot.com' alt='' /></div>Dea Chillhttp://www.blogger.com/profile/02574028017621472345noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-290098422879174430.post-58598501293396653462009-08-03T16:19:00.000-07:002009-08-03T16:24:28.495-07:00ჩემი ყოფილი ვნახე 2 მაგარი მუ კი არა და გოგო აჭენებდა.<br />ცირკი ცირკი მერე ეს დაუნი ადგა და დაიწყო მოყოლა თუ როგორ გიჟდებოდა ჩემზე.<br />როგორი ლამაზი და საყვარელი ვარ და რომ ცუდათ ხდება რომ მიყურებს ისე ვენატრები :D<br />თან იმხელა ხმაზე მარტო ის გოგოები კი არ დაიბნენ მთელი ყავის სახლი მოტრიალდა და<br />ელოდებოდა მოვლენების შემდგომი განვითარებას(რაც გამოიწვია იმან რომ ამ დაუნმა მანამდეც<br />სანამ მივიდოდი იმ 1 წუთში იმის ხმამაღლა მოყოლაც მოასწრო როგორი სიტყვებით "სადაც გნახავ იქ დაგკლავ"დავშორდი)<a target="_blank" href="http://www.radikal.ru/"><img src="http://s02.radikal.ru/i175/0908/66/0db6aee888cb.jpg" /></a><br /><br />დიდი მადლობა მეგუნას და ანის რომ დროულად მოახდინეს ჩემი ლიკვიდაცია,<br />შემთხვევის ადგილიდან და მე მარტო ცინიკური ღიმილი და 2 სიტყვის თქმა მოვასწარი,<br />მერე რა რომ იმ ერთ წუთში როცა ეს გამოცხადდა<br />ჩემი გაფრთხილება ვერ მოასწრეს...<br />ეხლა მეცინება,და კედელზე ნარტყამი მუშტიც აღარ მტკივა :D<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/290098422879174430-5859850129339665346?l=deakaldani.blogspot.com' alt='' /></div>Dea Chillhttp://www.blogger.com/profile/02574028017621472345noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-290098422879174430.post-79144514891122938912009-07-16T18:40:00.000-07:002009-07-16T19:06:56.274-07:00რამ გამახსენა ეხლა ეს სირი სიმღერა,<br />ნეტა მე როცა მახსენდები და მონატრება ტკივილისგან გულს რომ მიჩერებს,<br />შენ გენატრები ხოლმე ასე? <imghttp: ge="" smiles="" titlikana="" gifimg=""><img]http: ge="" smiles="" titlikana="" img=""><br /><br /><br /></img]http:></imghttp:><a target="_blank" href="http://www.radikal.ru/"><img style="width: 280px; height: 193px;" src="http://s16.radikal.ru/i190/0907/a1/dd754fc959ea.jpg" /></a><br /><imghttp: ge="" smiles="" titlikana="" gifimg=""><img]http: ge="" smiles="" titlikana="" img="">არა ახალი ცხოვრება გაქვს თან ახალი შემადგენლობით.<br />მაგარია.<br />კარგია რომ აღარ გცნობ ჩემად.<br />ამით შენ ნაკლებად გტკივა და მეც მართალი იმათთან ვინც დამრჩა<br />და ვისთვისაც ვცოცხლობ.<br />ამ ალაგ-ალაგ გულის გაჩერებას კიდე გაუძლებ.<br />ბლინ დრო რატომ არ კურნავს...<br /><a target="_blank" href="http://www.radikal.ru/"><img style="width: 229px; height: 200px;" src="http://s03.radikal.ru/i176/0907/34/8f8fe4a0bfd0.jpg" /></a><br />საშინლად გამიჯდა სხეულში ეს ყველაფერი.<br />ქრონიკული გაქვავებაა უკვე.<br />და მაინც ნაგლად რო ვსუნთქავ და ინსტიქტურად,<br />ვითენებ დღეებს უმეტესად ცივი და მშვიდი გონებით.<br />აი ამის ფენომენს ვერ ჩავწვდი<br />რა ფასონი ვარ ვეღარ გავიგე.<br />მკვდარი მსუნთქავი არსება.</img]http:></imghttp:><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/290098422879174430-7914451489112293891?l=deakaldani.blogspot.com' alt='' /></div>Dea Chillhttp://www.blogger.com/profile/02574028017621472345noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-290098422879174430.post-59263835887340673502009-06-15T17:15:00.000-07:002009-06-15T17:29:43.712-07:00<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/hwmzVJCcXcw&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/hwmzVJCcXcw&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/290098422879174430-5926383588734067350?l=deakaldani.blogspot.com' alt='' /></div>Dea Chillhttp://www.blogger.com/profile/02574028017621472345noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-290098422879174430.post-23784331758936933732009-06-04T15:29:00.000-07:002009-06-04T15:53:21.453-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_2EKdNpkKaG4/SihNnG9lq3I/AAAAAAAAANU/ZxQv7JWNxdA/s1600-h/images.jpeg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 96px; height: 88px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_2EKdNpkKaG4/SihNnG9lq3I/AAAAAAAAANU/ZxQv7JWNxdA/s200/images.jpeg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5343606292154264434" border="0" /></a><br />დღეს მარშუტკიდან რო ჩამოვდიოდი...ვიღაც ფეხზე მდგომ გოგოს ჩემი გატარება,მოუწია და "საზიზრარი გოგოო"<br />ხმამაღლა ჩაილაპარაკა,მეთქი მომესმა, მაგრამ ყველამ რომ შეხედა,მეთქი აშკარად არ მომესმა იასნა ხელს ვინთავისუფლებდი რო მეგლიჯა,სანამ ჩანაფიქრს განვახორციელებდი სახეზე შევხედე და ისეთი შერცხვა ყველა მივხვდით რომ ხმამაღლა გაეფიქრა.სიცილი ვერ შევიკავე,ხალხიც ამყვა,მაგრამ ეხლა ვფიქრობ უნდა მეგლიჯა სიფათში კი ნამდვილად :givi:<br />..........<br />ისევ მარშუტკა ოღონდ უკვე საღამო:<br />ისევ უკან ვზივარ შუშაზე თავი მაქვს მიდებული,Massive Attack - Live With Me მაქვს გარჭობილი ყურებში,<a target="_blank" href="http://www.radikal.ru/"><img src="http://s41.radikal.ru/i091/0906/68/c13c0da4fa2c.jpg" /></a>შუშაზე წვიმის წვეთები ჩამოდის,ღრმად ჩავეფალი ფიქრებში,გავეთიშე სამყაროს უცებ მელოდია გაჩერდა სულ რაღაც წამებში ისევ თავიდან უნდა დაიწყოს და ზუსტან ამ მცირე შუალედში,დიდი ყვითელი ავტობუსის ნაბიჭვრული ხმამაღალი სიგნალი გაეჩხირა.შეეეეეენი დდშვც!!!<br />ეგრევე ყვალეფერი ჩამშხამდა და მომავლის გეგმებიც გაყვა ყვითელ დედაარღნიან ავტობუსს:D<br />........<br />ჩამოვალ მალე :(<br />დავიღალე.....<br />ჯანდაბამდეც გზა ჰქონია ყველაფერს..<br /><a target="_blank" href="http://www.radikal.ru"><img src="http://s42.radikal.ru/i096/0906/d6/6923bc94fcf7.jpg" /></a>დამასვენე ცოტა ხანს და ისევ უკან დავბრუნდები ჩემს ჯოჯოხეთში.....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/290098422879174430-2378433175893693373?l=deakaldani.blogspot.com' alt='' /></div>Dea Chillhttp://www.blogger.com/profile/02574028017621472345noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-290098422879174430.post-64271700253156450062009-06-03T16:34:00.000-07:002009-06-03T16:45:40.230-07:00გადაშენდი ცხოვრებავ!!!<br /> თორე გაგბრდღვენი შუაზე.<br /> შენც და შენი ყველა შემადგენელი ნაწილი.<br /><a target="_blank" href="http://www.radikal.ru"><img src="http://s53.radikal.ru/i139/0906/90/1d2b402db166.jpg" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/290098422879174430-6427170025315645006?l=deakaldani.blogspot.com' alt='' /></div>Dea Chillhttp://www.blogger.com/profile/02574028017621472345noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-290098422879174430.post-5035635019428403562009-05-16T16:37:00.000-07:002009-05-16T16:38:42.298-07:00<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/su0vxiGAkXU&amp;hl=en&amp;fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/su0vxiGAkXU&amp;hl=en&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/290098422879174430-503563501942840356?l=deakaldani.blogspot.com' alt='' /></div>Dea Chillhttp://www.blogger.com/profile/02574028017621472345noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-290098422879174430.post-57375351027757450192009-04-30T13:24:00.000-07:002009-04-30T15:25:19.180-07:00ერთი რაღაც უნდა გავაკეთო ისე როგორც თელასში შევიტანე განცხადება და გადავანაწილე დავალიანება.<br />ისე უნდა მივმართო ღმერთს განცხადებით:<img src="http://s42.radikal.ru/i098/0904/9f/c9a419f9f6ce.jpg" /><br /><br />"გთხოვ უფალო როგორც ნათქვამია იმაზე მეტ განსაცდელს არ გვიგზავნი რისი გადალახვაც ჩვენ არ შეგვიძლია,<br />კი ნამდვილად ასეა....<br />ეს დღეც გადავლახე თავისი ღირსშესანიშნავი მოვლენებით(იმათი ზარზეიმი.ჩემი და ჩემი დის "შემცვლელის"ნათლობის სახით ,სმს-ით მოსული წყევლა დილა ადრიანად ...<br /><div style="text-align: left;">ჩემს და ვისთვისაც ვცხოვრობ იმ ადამიანების მისამართით,<img src="http://s55.radikal.ru/i148/0904/80/b50449e487fb.jpg" />ჩემი საყვარელი ლეკვის დაბრმავება,თან იმ დროს როცა უკვე ყველაფერი დაკეტილია)....,<br /></div>უფალო იქნებ შეძლო და გადამინაწილო ეს განსაცდელი და დღეში რამდენიმეს ერთან ნუ დამაბერტყავ თავზე.<br />კი გადავლახე არ მოვკვდი მაგრამ აწი იქნებ შეძლო და გადამინაწილო..."<br /> <br /> .დ.ქალდანი.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/290098422879174430-5737535102775745019?l=deakaldani.blogspot.com' alt='' /></div>Dea Chillhttp://www.blogger.com/profile/02574028017621472345noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-290098422879174430.post-79273176985380991292009-04-28T12:22:00.000-07:002009-04-28T12:45:31.704-07:00<span style="font-size:100%;">შენი დდშვც! </span><br /><span style="font-size:100%;">იმის განსაკუთრებით დდშვც!<br />დრო რო მოვა და სახეს ავახევ,იმ დროის დდშვც!<br />რაც გავაკეთე იმის დდშვც!<br />რისი გაკეთებაც ეხლა მიწევს ამის დდშვც!<br />მერე რაც მოყვება იმის დდშვც!<br />ასეთი გაგების დდშვც!<br /></span><span style="font-size:100%;">ასეთი არსებობის დდშვც!<span style="font-style: italic;"></span></span><br /><span style="font-size:100%;">ფიქტიურად ყოფნის დდშვც!<br />შენი ასეთი განცდების დდშვც!<br />შენს ირგვლივ ხალხის დდშვც!<br />ტკივილს ვეღარ ვგრძნობ,<br />ამ უგრძნობლობის დდშვც!<br /></span><span style="font-size:100%;">ვითომ მონატრების და დარდის დდშვც!</span><br /><span style="font-size:100%;">აფირისტობის დდშვც!<br />რო არ გაინტერესებს და მაინც იგებ ამის დდშვც!<br />მოკლედ ე.ი. რა მინდოდა მეთქვა</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:180%;" ><b>ცხოვრებავ შენი დდშვც!!!</b> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/290098422879174430-7927317698538099129?l=deakaldani.blogspot.com' alt='' /></div>Dea Chillhttp://www.blogger.com/profile/02574028017621472345noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-290098422879174430.post-3828251678781956342009-04-15T15:12:00.000-07:002009-04-15T15:51:28.985-07:00მონატრება<br />ჩემების:(<img src="http://i067.radikal.ru/0904/88/f22c56e33d99.jpg" ><br />ხმას არ ვიღებდი აქამდე.<br />ფიქრითაც არ ვფიქრობდი.<br />ეხლა ერთბაშად შემომაწვა.<br />ვიაზრებ კი. ასე არ შეიძლება.<br />ვიიიცი.<br />თავი ხელში უნდა ავიყვანო .<img src="http://i075.radikal.ru/0904/94/e70ad394e923.jpg" ><br />ვცდილობ.<br />არ გამომდის.<br />წავიდოდი როგორც ადრე სოფელში ჩემს სახლში,<br /> ჩემს ოთახში სულ მარტო,<br />დავჯდებოდი იმ ჩემს საყვარელ ადგილას ვიფიქრებდი,<img src="http://s41.radikal.ru/i094/0904/72/94e1567525ad.jpg" ><br />და ჩამოვიდოდი ისევ ისე ძლიერად კარგად,მშვიდად.<br />აბა სახლი...?<br />აბა ჩემი....?<br />სადღაა ყვეეელაფერი ერთდოულად გაქრა მოკვდა.<br />ყველა და ყველაფერი.<br /> დავიწყე ახალი ფურცლიდან,<br />აზროვნებით- "დრო ყველაფრის მკურნალია"<br />იმედით-"შევეგუები".<br />რწმენით-"შევძლებ"<br />ყველაფერი სისულელეა :)<br />დრო-2წელი<br />იმედი-მკვდარი<br />რწმენა-დაკარგული.<br />შედეგი-პანიკა.<br />და მონატრება...<br />რომელიც ისე გაძლიერდა სისხლს მიყინავს.<br /><br />ძალა! ძალა! მჭირდება!,<br /><img src="http://s46.radikal.ru/i114/0904/f8/d81d7007308e.jpg" ><br />მარტოობა... ოღონდ ამ სახლში არა,<br />კი შეუცვალე ყველა ნივთს ადგილი მაგრამ მაინც წარსულის ჰაერი დგას და <br />მტკივა...<br />მენატრება...<br />მჭირდება ჩემები...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/290098422879174430-382825167878195634?l=deakaldani.blogspot.com' alt='' /></div>Dea Chillhttp://www.blogger.com/profile/02574028017621472345noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-290098422879174430.post-57908303259219720502009-03-18T17:46:00.000-07:002009-03-18T18:39:06.231-07:00გუშინ აბაზანაში ძლისვს შევბანცალდი <br />3დღეა რადიკულიტმა ისე დამიჭირა გემრიელად<br /> <a target="_blank" href="http://www.radikal.ru"><img src="http://s45.radikal.ru/i108/0903/ad/9810a922b29d.gif" ></a>გაზმორებასაც ვერ ვახერხებ და ბებერი ქალივით დავდივარ,<br />მაგრამ ეს არაფერი ამას მოევლება გამივლის მალე სხვა <br />რაღაცამ დამაფიქრა კი არ დამაფიქრა ძალიან გავბრაზდი საკუთარ თავზე.<br />ბანაობის დროს ხელებზე პატარ-პატარა სისხლჩაქცევები აღმოვაჩინე,ალბათ სადმე მივარტყ-მოვარტყი:D<br />მერე დიდი სისხლჩაქცევა აღმოვაჩონე(სულ დამავიწყდა იმ მომენტში რომ ნემსებს ვიკეთებ)<br /> ახსნა ვერ მოუძებნე ვიფიქრე მეთქი არავის უცემივარ.<br /> ე.ი. ძაან ცუდათ მაქვს საქმე და ვკვდებითქო.<br />ყველაზე სასაცილო ის იყო,რომ მშვიდად წარბიც არ შემტოკებია <br />ისე დავიწყე:<br /> ფიქრი დედიკო როგორ გავამხნევო,<a target="_blank" href="http://www.radikal.ru"><img src="http://s47.radikal.ru/i116/0903/ec/51c19eeb8912.gif" ></a><br />ჩემი და როგორ შევაგუო ამას,<br />რომ მერე რა არაუშავს ადრე თუ გვიან ყველა ვკვდებით.<br />მერე გამახსენდა რომ ნანემსრებია და არანაირი სიკვდილის ნიშნები არ მაქვს.<br />ჰო და აქ დაიწყო ყველაზე მაგარი დავიჭირე ის მომენტი რომ ჩემმა "სავარაუდო სიკვდილმა"<br />ჩემში არანაირი ემოცია არ გამოიწვია,<br />ძალიან გავბრაზდი საკუთარ თავზე.<br />ისე შევეჩვიე ცუდი ამბების მშვიდად აღქმას და მორგებას რომ <br />საკუთარმა "სიკვდილის" ნიშნებმა არ ამაფორიაქა.<br />მერე გამახსენდა ანის ნათქვამი ყველაფერზე არაუშავს როგორ უნდა თქვა ზუსტად რომ უშავსო.<br />ნუ ეს საერთოდ სხვა თემასთან დაკავშირებით იყო.<br />მაგრამ დამამხსოვრდა.<br />აბაზანიდან ისეთი წარბშეკრული <br />და გაბრაზებული გამოვედი ჩემა დამ და სიძემ-" რა იყო დუშს ეჩხუბეო?":D<br />მოკლედ და კონკრეტულად დღეიდან ზუსტად რომ უშავს ასე რომ დროა <br />როგორც ვიტყვი ხოლმე(მიყვარიენ ეს გამოთქმა)<br />"გასაპარსი უნდა გაიპარსოს მოსატყნავი უნდა მოიტყნას"<a target="_blank" href="http://www.radikal.ru"><img src="http://s54.radikal.ru/i145/0903/c7/33b14015f6d8.jpg" ></a><br />ჰო და ასეც იქნება.<br />მე უპირველეს ყოვლისა!!!:bis:<br />თან დროა კაცო სიბერის ნიშნები უკვე სახეზეა ნერვის ანთება ხრენავ<br />დედას უტირებ:boli:<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/290098422879174430-5790830325921972050?l=deakaldani.blogspot.com' alt='' /></div>Dea Chillhttp://www.blogger.com/profile/02574028017621472345noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-290098422879174430.post-47777112258733977322009-03-09T11:30:00.000-07:002009-03-10T15:33:43.196-07:00იგი სულ მუდამ დაკარგულ სევდას მალავს თვალებში,<img src="http://s59.radikal.ru/i163/0903/7b/27e094e7da0f.gif" ><br /> ხანდახან ავიწყდება კიდევაც, რომ არსებობენ ცრემლები,დაუმორჩილებლად იცინის,ზოგჯერ საკუთარ სევდას დასცინის,ისე კი,მისი ნიღაბი მუდამ მიმღიმარი და უშიშარი,გულადი თეატრალის თარგაზეა შეკერილი.<br />ქუთუთოებით მწუხარების წრე შეუკრავს,<br />საიდანაც ვერავინ შეაღწევს შიგნით,<br />არავის შეუშვებს,<br />მხოლოდ მას ეკუთვნის ეს სამყარო,<br />სამყარო მის თვალებში...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_2EKdNpkKaG4/SbbqNSFA1MI/AAAAAAAAANM/USmYkOl79Hg/s1600-h/Copy+of+ff7ac_tifa_01.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 96px; height: 96px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_2EKdNpkKaG4/SbbqNSFA1MI/AAAAAAAAANM/USmYkOl79Hg/s200/Copy+of+ff7ac_tifa_01.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5311690324442141890" /></a><br />თვალები,ისინი ხომ სულის სარკენი არიან,<br />მისი სული მხოლოდ თვითონ მას ეკუთვნის,<br />შეუშვებს კი ოდესმე ვინმეს შიგნით,<br />რადგან ვინც მისი თვალების სევდას გაიზიარებს,<br />გახდება მისი სიზმრების დარაჯი,დაიჭერს მისი ოცნების სანთელს...<br />იგი კი ყოველთვის დაკარგულ სევდას მალავს თვალებში,.....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/290098422879174430-4777711225873397732?l=deakaldani.blogspot.com' alt='' /></div>Dea Chillhttp://www.blogger.com/profile/02574028017621472345noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-290098422879174430.post-82981156775194230772009-03-08T04:40:00.000-07:002009-03-09T11:29:42.430-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_2EKdNpkKaG4/SbOysgX9-wI/AAAAAAAAANE/x4W0IhYY5NU/s1600-h/impolite_II_by_saturdayx.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 140px; height: 200px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_2EKdNpkKaG4/SbOysgX9-wI/AAAAAAAAANE/x4W0IhYY5NU/s200/impolite_II_by_saturdayx.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5310784863274400514" /></a><br /><br /> არაფერია უბრალოდ მეორე წელია 8მარტს არ ვცნობ,<br />ჩემი დედუს დაბადების დღეა:)<br />ჩემის სიამაყის და სიყვარულის.<br />ჩემი სიცოცხლის აზრის.<br />როგორ მიყვარს.<br /><br />ჰო და ე.ი. ნ.ხ. 8 მარტი.<br /><br /> სანამ ჩემი დედუ არ ჩამოვა და როგორც ადრე,<br /><br /> ერთად არ შევხვდებით ამ დღეს.<br /><br />"ბოლოჯერ .. მიამბე დედიკო ზღაპრები ,<br />მინდა, რომ კვლავ ვიყო ის გოგო პატარა ..."<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/290098422879174430-8298115677519423077?l=deakaldani.blogspot.com' alt='' /></div>Dea Chillhttp://www.blogger.com/profile/02574028017621472345noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-290098422879174430.post-57797952741732737032009-03-04T15:42:00.000-08:002009-03-04T16:54:05.941-08:00ჰო დიპლომიანი სასიძო ვარ უკვე:D<br />დიდი არაფერი ავიღე და მორჩა. 1 წლის წინ უნდა ყოფილიყო მზად წესით.<br />რაა რო?<br /> არც არაფერი...<img src="http://s60.radikal.ru/i170/0903/7f/8cf6b2f1a615.jpg" ><br /> არც სპეციალური ცერემონიალით არ გადმოუციათ<br />(რა ცერემონიალი:lol: 1 საათი რიგში ვიდექი,ნუ თუ შეიძლება იმ დომხალს რიგი დავარქვა. ვინ ვის იღლიაში იყო თავ გარჭობილი ხეზ,რა კარგია ზოგჯერ სიმაღლე:D,ბოლოს თავი რაგბზე წარმოვიდგინე და ლელოც გამოვაცხვე.<img src="http://s44.radikal.ru/i106/0903/cd/31f2766d6b9f.jpg" >შევაღწიე იმ ქალთან.<br /> ლამის ფურთხით ჩამიკრა ლურჯ ჩარჩოში დიპლომი ისე ჩარჩოს არაუშავს.უნაკლოა:D წარმატებები!!! კი მომაძახა ცალყბად.<br /> შუბლზე კი ეწერა მალე გადი! შემდეგი შემოვიდეს!)<br />არც ნიშნების ფურცელი არ დაურთეს(ოხრად დამრჩა ჩემი 5იანები)<br />არც სახლში შემომგებებინ მშობლები შვილმა დიპლომი აიღოო(ნუ როგორც ხდება ხოლმე)<br />არც ეს არც ის არც არაფერი მოკლედ.<br />ჩავდე უჯრაში სხვა საბუთებთან და ხეზ როდის დავძრავ ადგილიდან:D<br />ან საერთოდ დამჭირდება?:LOL: ესეც ხეზ.<br /><br />მოკლედ აღარა ვარ "უდიპლომო სასიძო"<img src="http://s52.radikal.ru/i137/0903/5d/706e6f7fcbf7.jpg" ><br /> და მოთხოვნების სიაც გაიზარდა.:boli:<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/290098422879174430-5779795274173273703?l=deakaldani.blogspot.com' alt='' /></div>Dea Chillhttp://www.blogger.com/profile/02574028017621472345noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-290098422879174430.post-26245336848419179792009-03-03T13:43:00.000-08:002009-03-10T15:39:21.544-07:00დადებითი ემოციებით სავსე.<br />ჩემს ძალებში დარწმუნებული.<br />ამაყი.<br />აი ასე ვარ ამ მომენტში.<br />ან გაზაფხულის ბრალია ან კიდევ დასვენების.<br />თორემ ბოლო პერიოდში ისეთი ჩავარდნები მქონდა ასე არ უნდა ვიყო.<br /> საშინელებაა როცა მიდიხარ თელასში და იხდი 1500ლარს.<br />ძველი დავალიანებების გამო რომლებიც ეხლა ამოტივტივდა.<br />საშინელებაა მარჯვენა ხელი წამერთვა როცა ფულს მოლარეს უთვლიდი.<br />სამაგიეროდ რამდენიმე კარგი ადამიანი გავიცანი ამ საშინელების მოგვარების დროს.<br /> მერე იყო გუდაური.<br />ბავშვებს ასე რომ არ დაეძალებინათ ეხლა ალბათ ისევ 1500ლარი დამესიზმრებოდა ღამღამობით<br />მადლობა ჩემს მეგობრებს ძალიან მიყვარხართ ანი სანდრო მეგ გიგი :love:<br /><img src="http://s41.radikal.ru/i091/0903/59/9db4635dbd5a.jpg" ><br /><br />დანარჩენებიც მენატრებოდნენ ძალიან ვინც აქ დავტოვე.<br />განსაკუთრებით ვიცი სხვებს არ ეწყინებათ და მარიამი მენატრებოდა.<br />ჩემი ძლიერი,მაგარი დინოზავრი და საყვარელი დღეს ტაქსში რო ვჯდებოდით :LOOOL: მძღოლს ეცა, გინდა თუ არა ეს პონჩიკები შეჭამეთ ძალიან გემრიელიაო(არადა მემგონი ავლაბარში მაგ პონჩიკების გამო გამომაკითხა:D) გაგიჟდა კაცი, სულ რაღაც 1 წუთში ისე სიყვარულით გაუღიმა მარიამს მე ჩემი ისტერიკული სიცილი კინაღამ ცრემლებით შემეცვალა და მოვკეტე.<a target="_blank" href="http://www.radikal.ru"><img src="http://i069.radikal.ru/0903/03/ddd2d5d149c6.jpg" ></a><br />დანარჩენებს არ ჩამოვთვლი იციან ისედაც. იქიდანაც ვწერდი, მიყვარხართ!!!<br />Fუ რამდენი ხანია ასე კარგად არ მიგრძვნია თავი.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/290098422879174430-2624533684841917979?l=deakaldani.blogspot.com' alt='' /></div>Dea Chillhttp://www.blogger.com/profile/02574028017621472345noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-290098422879174430.post-59494538807430660782009-02-23T14:58:00.000-08:002009-02-23T15:06:44.815-08:00რამდენი უნდა ვიფიქრო.<br />ხო შემიძლია ავდგე და გავიარო,მერე რა რომ შეიძლება ვინმე შემომელეწოს?<br />აშკარად გავლის სურვილი მაქვს და მაინც ვდგავარ.<br />ვერ ვიდგები დიდხანს.<br />არადა...<br /><br />მდა.<br /><br />ვერ გავიგე რა.<br /><img src="http://s59.radikal.ru/i163/0902/ec/a9ae8500b563.jpg" ><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/290098422879174430-5949453880743066078?l=deakaldani.blogspot.com' alt='' /></div>Dea Chillhttp://www.blogger.com/profile/02574028017621472345noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-290098422879174430.post-87861270101571958052009-02-11T15:17:00.000-08:002009-02-11T16:58:37.738-08:00ჩემი 2004 წლის ჩანაწერი ვიპოვე.უნდა გამოვაჭენო.:D<br /><a target="_blank" href="http://www.radikal.ru"><img src="http://s60.radikal.ru/i170/0902/00/55685d00920e.jpg" ></a><br /><br />"ზოგჯერ რაღაც შენს ცხოვრებაში ყოველდღიური მოვლენა ხდება და რამდენიმე ხანში ამ მოვლენას,<br /> შეუმჩნევლად ეჩვევი...<br />იმდენად ეჩვევი რომ თუ არ განმეორდა ყოველდღიურად ცხოვრება აზრს კარგავს.<br />შეიძლება ამ მოვლენის ირგვლივ...<br /> ბევრი ადამიანი ტრიალებდეს და თუ ერთ დღესაც მიხვდი, რომ ის ფაქტი და ის ადამიანები,<br /> რომლებიც ამ მოვლენასთან იყვნენ დაკავშირებული,ქრებიან,მიდიან,გშორდებიან.<br />მიუხედავად იმისა რომ შეიძლება, მათთან ბოლომდე კარგად არ გრძნობდი თავს....<br /> ცუდათ ხდები,საშინელ არასრულფასოვნებას გრძნობ,თითქოს გულთან ახლოს,<a target="_blank" href="http://www.radikal.ru"><img src="http://s50.radikal.ru/i128/0902/71/d72ab60343af.jpg" ></a><br /> შავი სიცარიელე ჩნდება რომელსაც მხოლოდ დაკარგული და შეჩვეული მოვლენის,<br /> ყოველდღიურად განმეორება შეავსებს.<br />შეიძლება თავიდან იმ ფაქტს,რომ არაფერი არ მეორდება არ შეურიგდე,<br />ყველანაირად ეცადო იმის დაბრუნებას რაც დროებითია(არა და მარადიული არაფერია),<br />მაგრამ ბოლოს...<br /> დაიღლები...<br />დაწყნარდები....<br />შავი სიცარიელეც ამოივსება არა ძველი და შეჩვეული,<br />არამედ ახალი მოვლენებით და მასთან დაკავშირებული ახალი ადამიანებით...<br />უბრალოდ უნდა შეძლო შეჩვევასთან ერთად გადაჩვევაც.<br />მერე რა რომ ეს ძალიან ძნელია ეს მხოლოდ პირველ დღეებში მერე კიდე როგორც ამბობენ:დრო ყველაფრის მკურნალია..."7.06.2004.<br /><br /> 5 წლის მერე ზუსტად იგივე შეგრძნება, <br />აზრები,მოვლენები მეორდება უბრალოდ უფრო შავ ფერებში,<br />უფრო მტკივნეული და უფრო დამარწმუნებელი იმაში რომ მარადიული,არაფერია,<br />მაგრამ არის რაღაც განსხვავება მაინც.<br />ამ ჩანაწერს რასთან დაკავშირებითაც ვაკეთებდი,იმ "მოვლენის" და სიშავის ამოვსებას<br /> რამდენიმე დღე კი არა 2 წელი მოვანდომე.<br />ეხლა კიდე მიუხედავად იმისა რომ ბევრად უფრო ახლობელი ადამიანებისგან დამრჩა შავი სიცარიელე,<br /> ბოლო წლების მანძილზე,<br />2 წელი აღარ მჭირდება ამის გასააზრებლად.<br />მშვენიერია ე.ი. შევძელი წინ წასვლა.<br />შევძელი აღარ გადავაქციო ტრაგედიად არასასურველი ცვლილებები....<br />ცხოვრება ისედაც ჩქარა გარბის,ამიტომ მირჩევნია მეც სწრაფად ვიარო!!!<br />რისთვის?<br />საბედნიეროდ არიან ხალხი რომლებსაც ჩემი კარგად ყოფნა და ამ ქვეყნად არსებობა სჭირდებათ.<br />გვერდით მყვანან თუ შორს ამას მნიშვნელობა არააქვს.<br />ასე რომ სიცოცხლე მაინც მიყვარს!!!<br /><a target="_blank" href="http://www.radikal.ru"><img src="http://s44.radikal.ru/i106/0902/7b/886de9dbb4db.jpg" ></a><br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/2-RjMRP5IbI&hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/2-RjMRP5IbI&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/290098422879174430-8786127010157195805?l=deakaldani.blogspot.com' alt='' /></div>Dea Chillhttp://www.blogger.com/profile/02574028017621472345noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-290098422879174430.post-42182970381141458572009-02-03T12:35:00.000-08:002009-02-03T13:10:15.515-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_2EKdNpkKaG4/SYixVwA0MwI/AAAAAAAAALU/xOIvEyhfAEo/s1600-h/nuli.jpeg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 105px; height: 129px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_2EKdNpkKaG4/SYixVwA0MwI/AAAAAAAAALU/xOIvEyhfAEo/s200/nuli.jpeg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5298679948825080578" /></a><br />ემოცია-0<br /><br />სიტვები-0<br /><br />ფიქრები-0<br /><br /><br />სიხარული-0<br /><img src="http://s56.radikal.ru/i154/0902/1e/f4ba7de12be3.jpg" ><br />გრძნობები-0<br /><br />ხალისი-0<br /><br />სურვილი-0<br /><br />ძილი-0<br /><br />მშობლები-0<br /><br />გავნულდი ყველგან და ყველაფერში.<br /><br />ბოლო დღეებში საბოლოოდ.<br /><br />მშვენიერია...<img src="http://s39.radikal.ru/i086/0902/7e/ed87871c3e0e.jpg" ><br /><br /> თავიდან დავიწებ!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/290098422879174430-4218297038114145857?l=deakaldani.blogspot.com' alt='' /></div>Dea Chillhttp://www.blogger.com/profile/02574028017621472345noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-290098422879174430.post-36147932272657968322009-01-27T14:45:00.000-08:002009-01-27T15:44:21.076-08:00ქუჩაში ჩამწკრივებული დგანან ტაქსები,ერთი მყავს ამოჩემებული,დანგრეული შესტი ყავს,<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_2EKdNpkKaG4/SX-YhhNO4vI/AAAAAAAAALM/Qk9_zsAQNsc/s1600-h/taxsss.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 170px; height: 128px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_2EKdNpkKaG4/SX-YhhNO4vI/AAAAAAAAALM/Qk9_zsAQNsc/s200/taxsss.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5296119388427969266" /></a>ჭაღარა მოხუცი ბაბუაა,გვერდით აუვლი ხოლმე იმ ზიპინა ტაქსებს და ღიმილით ვხტები ამ დაშლილ ტაქსში.<br /> ისე საყვარლად მეტიტინება ხოლმე,თავის ამბებს მიყვება:)<br />ბოლოს ძალიან უცნაური ნუ ჩემთვის დამთხვევებით სავსე დიალოგი გვქონდა....<br />-როგორახარ შვილო?<br />-კარგად თქვენ?<br />-რავი შვილო,როგორ ვიქნები დღეს პირველი კლიენტი ხარ...გარეთ ცივა ხო?<br />-კი ცოტა..<br />-გინდა "პლიტა" ჩაგირთო?გათბები ცოტას.<br />ძალაუნებურად გამეცინა საერთოდ ფეჩს ამბობენ და უცებ "პლიტა",<br />-არა გმადლობთ არ მინდა( უცებ შუქის გადასახადის ეკონომიას გაწევსთქო ვიფიქრე ალბათ პლიტის ჩართვის ამბავში:D,არ ვიცი რატომ უთხარი ასე... აშკარად მციოდა)<br />-ჩაგირთავ შვილო რატო არ გინდა?<br />-კარგით ჩართეთ პლიტა.(სიტყვა უკან წავიღე.)<br />-ეხლა სად იყავი შვილო ასე გვიან მორჩი სამსახურს?<br />-არა მეგობრებთან გავედი სამსახურის მერე.<br />-ხო მშვიდობაა?<br />-კი! კი!<br />-ის მეგობარი როგორ გყავს?<br />-რომელი?<br />-აი ძმა რომ დაეღუპა,გვიან რომ ამყავდი სახლში(ორი წლის წინანდელი ამბავი ახსოვდა)<br />-ძალიან კარგად გათხოვდა და შვილი ყავს უკვე:)ბედნიერია.<br />-შენც მალე ბედნიერი იქნები.<br />-ბედნიერი ვარ მეც.<br />გაეცინა უნდა იყო აბა რაო,მაგრამ მალე უფრო ბედნიერი იქნებიო.<br />-ჭიშკარი ხომ არ შეგიღებავს?<br />-არა ისევ შავია.(პირველად რომ ამიყვანა სახლში და შავ ჭიშკართან გავაჩერებინე,არ ესიამოვნა მამაშენს უთხარი შეღებოსო,მეთქი ჩემი შეღებილია,მაშინ შენ შეღებეო.)<br />-შევღებავ გაზაფხულზე აუცილებლად..<br />-ხო შვილო შეღებე შეღებე.<br /> არ ვიცი ჭიშკარს რა ფერად შევღებავ შავად შეღებვა მინდოდა ძალიან ოჯახში სერიოზულად დავცხეთ მაგის გამო მამამ: მაშინ შენ თვითონ შეღებეო,შევღებე კიდეც.<br /> ისიც არ ვიცი ბედნიერება რა ფერია,რას გავს... რას წარმოადგენს... მაგრამ,ვიქნები ალბათ ან არ ვიქნები,არ ვიცი,მე იმითაც მშვენივრად ვგრძნობ თავს რაც მაქვს და რაც არ მაქვს.<br /> ანუ ჭიშკრის შეღებვა გარანტირებულია,ფერიც გაირკვევა,<a target="_blank" href="http://www.radikal.ru"><img src="http://s60.radikal.ru/i168/0901/fb/4dad32f8f6f8.jpg" ></a><br />აი ცხოვრების არ ვიცი.<br /> შავი უხდება ძალიან ჯერ და სხვა ფერები ქაოსს გამოიწვევს უფრო ბედნიერებაც ზედმეტია:D<img src="http://s61.radikal.ru/i174/0901/5b/15455ab91fab.jpg" ><br /><br /><br />:user:<br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/JWue4zDEZrw&hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/JWue4zDEZrw&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/290098422879174430-3614793227265796832?l=deakaldani.blogspot.com' alt='' /></div>Dea Chillhttp://www.blogger.com/profile/02574028017621472345noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-290098422879174430.post-59392175532811024702009-01-22T17:52:00.000-08:002009-01-22T18:33:01.090-08:00<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/ukigFpQUGOs&hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/ukigFpQUGOs&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br />ძალიან მიყვარს ეს ლექსი,გამიხარდა რომ აღმოვაჩინე<br />და მთელი გულით უძღვნი ჩემს ძაღლებს:D<br /><br /><br /><br /><br /><img src="http://i031.radikal.ru/0901/f5/b1883693d3f5.jpg" ><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/290098422879174430-5939217553281102470?l=deakaldani.blogspot.com' alt='' /></div>Dea Chillhttp://www.blogger.com/profile/02574028017621472345noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-290098422879174430.post-85563896022258398882009-01-02T13:34:00.000-08:002009-01-02T13:58:17.446-08:00.................................................................<br /><br /><img src="http://s48.radikal.ru/i121/0901/a3/e744afb35162.jpg" ><br /><br />.............<br />.............................................<br />............................................<br />.............................................<br />.............................................<br />...............................................<br />...............................................<br /><img src="http://s55.radikal.ru/i147/0901/24/f85e31b9508a.gif" ><br />.......................................................<br />....................................................<br />..............................................<br /><img src="http://s55.radikal.ru/i147/0901/0b/8e6cfcd17132.jpg" ><br />........................................<br />.....................................<br /><img src="http://i028.radikal.ru/0901/80/002aa5a9cc1b.jpg" ><br /><img src="http://i001.radikal.ru/0901/88/b94fc27014e0.jpg" ><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/290098422879174430-8556389602225839888?l=deakaldani.blogspot.com' alt='' /></div>Dea Chillhttp://www.blogger.com/profile/02574028017621472345noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-290098422879174430.post-73152471921439180862008-12-20T16:15:00.000-08:002008-12-20T18:05:04.099-08:00მაშინ ადრე როცა ძალიან მტკიოდა,ჩემს ირგვლივ მყოფი ადამიანების შეცვლა,<br />დაკარგვა,განშორება,განვიცდიდი ყველაფერს,<br />მერე...<br />ჩავეჭიდე ორი აზრს.<img src="http://s51.radikal.ru/i133/0812/48/6c1d0cd8fb5b.jpg" ><br /><br />1)ყოველთვის უნდა ვიყო მზად ცუდისთვის შევეგუო მას,მოვირგო ისე რომ არ მეტკინოს ძალიან.<br />თუ კარგით შეიცვლება კაი,მაგრამ თუ ეს ცუდი მოვლენები არ გამოკეთდება უკვე შეგუებული ვიქნები.<br /><br />შევძელი ეს და უემოციოდ ვხვდები ყველაფერ ცუდს,არ მიკვირს და მის მორგებას ვცდილობ.<br /><br />2)ღმერთი არ გვიგზავნის იმაზე მეტ განსაცდელს, რომლის გადალახვაც ჩვენ არ შეგვიძლია.<br />ხო და ვლახავ იმ ფიქრით, რომ მე ეს შემიძლია.გამომდის კიდეც.<img src="http://s44.radikal.ru/i103/0812/81/863aec7ed6e9.jpg" ><br /><br />მაგრამ ბოლო 1წელიწადია ვგრძნობ რომ ვკარგავ ჩემს თავს,ვიცვლები,უემოციო ვხდები,<br />აღარ მაქვს განცდის მომენტები,თუ არ ჩავთვლით მაქსიმუმ ერთ დღიან გათიშვებს,<br />ადრე ეს წლობით მქონდა განვიცდიდი, ვტიროდი,<br />მერე თვეებად გადაიქცა წლობით ცუდათ ყოფნა,თვეები კვირებმა შეცვალა,<br />ეხლა კიდე 1დღიანი განცდა და ვსო,ვეღარ ვქაჩავ მეტს.<br />ყველზე მეტად მიყვარს იმაზე ფიქრი რომ როცა ცუდი ხდება ეს უკეთესობისკენ ხდება,<br />ლამისაა ამერიოს უკვე რომელი მოვლენაა ჩემს ცხოვრებაში ცუდი და რომელი კარგი,<br />თუმცა რა მნიშვნელობა აქვს აშკარაა,რომ რაც არ უნდა იფართხალო მოსახდენი მაინც ხდება.<br />უბრალოდ ცუდშიც ვეძებ პლიუსებს,თორემ ვეღარ შევძლებდი სუნთქვას.<br />გამეწელა ძალიან შავ ხაზზე სიარული,<br />თან უკვე იმდენი ხანია რომ ზოგჯერ მგონია იქნებ უკვე თეთრიც შავად მეჩვენება?<br />არ ვიცი რა.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/290098422879174430-7315247192143918086?l=deakaldani.blogspot.com' alt='' /></div>Dea Chillhttp://www.blogger.com/profile/02574028017621472345noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-290098422879174430.post-60459836464596788142008-12-14T14:09:00.000-08:002008-12-14T14:53:42.227-08:00თითქოს იგივეა ყველაფერი,ქალაქი,ქუჩა,სახლი, მე.<br />თითქოს არაფერი შეცვლილა,<br />თენდება,<br />ღამდება, დავდივარ,<br />ვცოცხლობ, ვიცინი.<br />მაგრამ.....<br />თითო მოძრაობაში, სიცილში, ლაპარაკში, სიცარიელეს ვგრძნობ.<br />დიდს და შავს,არ მანებებს თავს არ ივსება, პირიქით ცდილობს გაიზარდოს და მთლიანად დამაცარიელოს.<br />როცა საღამოს იგივე სახლისკენ,იგივე აღმართით და იგივე დიდი ნაბიჯებით ავდივარ,<a target="_blank" href="http://www.radikal.ru"><img src="http://s46.radikal.ru/i114/0812/17/8ef9caa1dff7.jpg" ></a><br />ისე ჩამავლებს ხოლმე ტკივილი ხელს,ისე რომ კივილი მინდა,სისხლი მეყინება,<br />სახლი კი იგივეა,მაგრამ უთქვენოდ.<a target="_blank" href="http://www.radikal.ru"><img src="http://s57.radikal.ru/i155/0812/61/1c7ff2e5bdd8.jpg" ></a><br />ამ აღმართზე თითქმის ყოველთვის მარტო ვრჩები,ადრეც ასე იყო მაგრამ,მაშინ მასზე ასვლა ისეთი შეუმჩნეველად იოლი იყო.ეხლა რომ ვფიქრობ მიკვირს.<br />ეხლა ისე მიჭირს თითო ნაბიჯის გადადგმა, ისეთი ძნელია,მაგრამ მაინც ავდივარ,მაინც....<br /> ჩემთვის არა.... შენთვის!!! და შენთვის!!! არ გიკარებ მაგრამ შენთვისაც:(((<br /><br />თორემ მე დიდი ხანია მომბეზდა სიარული,აღარ მიზიდავს,<br /><br />მაგრამ ამის დრო არ მაქვს ეხლა,<br />ვივლი ისევ დიდი ნაბიჯებით!!!<br />მერე რა რომ ყოველდღე უფრო ძნელია,<br />მაინც გამომდის.<br />ბოლომდე ასე ვიქნები.<br />ნუ ერთი... ორი.. ან სამი შტრიხია დარჩენილი და ამ ცვლილებებსაც ჩავიცმევ და მოვირგებ ტანზე.<br />დორა საჭირო. <a target="_blank" href="http://www.radikal.ru"><img src="http://i056.radikal.ru/0812/b0/49da786e886a.jpg" ></a> <br />ხო და დავდივარ! დავდივარ! დავდივარ!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/290098422879174430-6045983646459678814?l=deakaldani.blogspot.com' alt='' /></div>Dea Chillhttp://www.blogger.com/profile/02574028017621472345noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-290098422879174430.post-24425325205300413472008-12-10T13:59:00.000-08:002008-12-20T17:24:18.634-08:00ფსიქოლოგების აზრით შინაური ცხოველების ძაღლების კატების მოყვარული ადამიანები თურმე,<br />შიზოფრენიის ცალკე ჯგუფს მიეკუთვნებიან.<br />ხო და სიამაყით ვარ ამ ცალკე ჯგუფის აქტიური წარმომადგენელი :bis: <br />ძალიან მიყვარს ჩემი სიხარულები ძალიან.<br />ოთხი მყავს:D<br />ჩემი ლორდი ჩემი თავგასიებული ვირი :love:<img src="http://i004.radikal.ru/0812/cd/1cb7334de513.jpg" > <br />ტრაკი აქვს განსაკუთრებით სექსუალური:D<img src="http://s52.radikal.ru/i138/0812/2f/ee101419b9b3.jpg" ><br /><br />ჩემი ლილუ ჩემი პრანჭია,უყვარს სტაფილო,პომიდორი,შოკოლადი,დიდი სიამოვნებით ღეჭავს კევს(სანამ გემო არ გაუვა)<br /><img src="http://s42.radikal.ru/i097/0812/96/697d4d6425ac.jpg" ><br />ა ჰო უყვარს მთვრალი კაცივით ხვრინვა ძილის დროს და ბანაობა:)<br /><img src="http://i010.radikal.ru/0812/81/408732863878.jpg" ><br />ჩემი ბუ პატარა კაცი:)მარიამმა იატაკის ტილო დაარქვა:)ერთი პერიოდი თვალი დაუზიანდა:( და გასიებული ჰქონდა,მაგ დროს ჩემი და ბურჩხულას ეძახდა:)<br /><img src="http://s49.radikal.ru/i124/0812/d2/a8f3eb969bff.jpg" ><br />ლილუს ლეკუჩიები მყავს ეხლა,ამჯერად ორი დაიბადა ვენაცვალე მაგათ,წინა თაობებიც საყვარლები იყვნენ:)<br /><br /> <img src="http://s44.radikal.ru/i103/0812/f2/3667a79f9e72.jpg" ><br /><img src="http://s52.radikal.ru/i135/0812/00/92eb238bf1a4.jpg" ><br /><br />ა უი ჩემი კატა რომელიც მიუხედავად იმისა რომ მამრია, ქეთი დავარქვი. ჩემი დის დაქალს გავს და იმიტომ:))), როცა კაცობს კიდე ზურიკოს ვეძახი:)<br />პერიოდულად ლილუს ლეკვების ძიძაა და მათ უვლის მათთან ერთად წევს, ლილუ როცა დაბორიალობს,ნუ მანამდე სანამ ლეკვები დედის ძუძუს ძებნაში ქეთის ყვერებს არ წაეტანებიან ხოლმე,ბუზრუნით გადმოხტება ყუთიდან და გარბის ამ დორს,აი მაშინაა სუფთა ზურიკო:)))<br /><img src="http://s52.radikal.ru/i138/0812/99/006f26241e23.jpg" ><br />ძალიან საყვარლები არიან და სულ არ მადარდებს რომ ბევრი მყავს,რომ ჩვენზე მეტს ჭამენ უბრალოდ მიყვარან ბევრს ვეხუტები, ვეფერები, ი ვსო სულ არ მეზარება მათი მოვლა და პეკინესების თმებისგან სახლის წმენდა.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/290098422879174430-2442532520530041347?l=deakaldani.blogspot.com' alt='' /></div>Dea Chillhttp://www.blogger.com/profile/02574028017621472345noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-290098422879174430.post-81707760023921015192008-12-09T09:58:00.000-08:002009-07-16T19:15:01.057-07:00დღეს იმდენი ვიცინე ერთ სტატიაზე(არადა სიკვდილზეა), ჰო და ე.ი.<a target="_blank" href="http://www.radikal.ru/"><img src="http://s49.radikal.ru/i123/0812/8d/f5832fef75dd.jpg" /></a><br /><br />"ისე ქვემოთ მოყვანილი ისტორიებიდან,ბევრი საგულისხმო მაგალითის მიღებაა შესაძლებელი:<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;font-size:130%;" >1.</span> 50-მდე სეირის მაყურებელი ვიეტნამელი, ქალაქ ჰოშიმინის ხიდზე შეიკრიბა,რათა თვალი ედევნებინათ ახალგაზრდა გოგოს თვითმკვლელობისთვის,რომელიც ხიდის კიდეში იდგა და სამართალდამცავები მასთან მიახლოვებას ვერ ახერხებდნენ... სამწუხაროდ ხიდმა სიმძიმეს ვერ გაუძლო და ჩაიმტვრა.ადგილზე 23 ადამიანი დაიღუპა თვითმკვლელი გოგონა კი გადარჩა.<br />მორალი-ნუ ჩაყოფ ცხვირს სადაც არ გეკითხებიან.<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" >2.</span>ნიუ-იორკის ავტომობილით გადატვირთულ ტრასაზე,ერთ-ერთ ფეხით მოსიარუე მამაკაცს მანქანა დაეჯახა,მაგრამ საბედნიეროდ არაფერი არ მოსვლია.ხო გსმენიათ ზოგიერთი ამერიკელი ინტრიგანი ადვოკატის შესახებ?ხო და ამ შემთხვევას სწორედ ასეთი ადვოკატი შეესწრო და სანამ მძღოლი მომხდარში გაერკვეოდა,მამაკაცს უცბად ჩასჩურჩულა-ისე მოიქეცი ვითმ ცუდად ხარ და დანარჩენი მე ვიციო.რაღას იზამდა ბეწვზე გადარჩენილი ფეხით მოსიარულე?-დაწვა შუა ტრასაზე და დაიწყო კრუსუნი ამ დროს კი მას სატვირთომ გადაუარა და ადგილზე მოკვდა.<br />მორალი-არასდროს აყვეთ ინტრიგან ადამიანებს.<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" >3.</span>პრაღაში მცხოვრება ვერა ჩერვაკმა ყურმოკვრით შეიტყო,რომ მის ქმარს საყვარელი ყავდა და ეჭვიანობით გაგიჟებულმა შურისძიება გადაწყვიტა-დაუყარაულდა მეუღლეს და როგორც კი სადარბაზოსთან მოსული დაინახა,მაშინვე მესამე სართულის აივნიდან გადმოხტა და ქმარს დაახტა-ერთად დავიხოცოთ შე ყურუმსაღოო!ვერა რადენიმე დღეში საავადმყოფოში მოვიდა გონს,ისე მოხდა რომ მეუღლის გასვენებასაც კი ვერ დაესწრო,არადა ამ საცოდავს საყვარელი არ ჰყოლია!<br />მორალი-ეჭვიანობა კლავს(უფრო ხშირად სხვას)<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-weight: bold;">4.</span></span>ახალგაზრდა ტანმოვარჯიშე რომელიც 18 წლის გახდა,ახლობლის სურპრიზებისგან აღბრთოვანებული საკმაოდ ძლიერად ხტუნაობდა სავარძელზე.მან უცბად მორიგ კონკურზე წარმოიდგინა თავი და თავისი საფირმო ილეთი გააკეთა და მე8 სართულის ფანჯრიდან გადავარდა.<a target="_blank" href="http://www.radikal.ru/"><img src="http://i028.radikal.ru/0812/73/94b0b0685c91.jpg" /></a><br />მორალი-უაზრო ხტუნაობას თავი დაანებეთ.<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-weight: bold;">5.</span></span>რუსეთის ერთ-ერთ ქალაქში კომპანიის ხელმძღვანელი და მისი მდივანი ელვამ მოკლა,როცა ისინი რკინის ბოძზე მიყუდებულნი მეუღლეებს ღალატობდნენ.<br />მორალი-ნუ იქნებით მოღალატეები,ან სექსისითვის უფრო შესაფერისი ადგილი მოძებნეთ."<br /><br />კიდე იყო რამდენიმე შემთხვევა:ერთმა თავი მოიკლა მიზეზით:"ძალიან ბედნიერი ვარ"-ო და მეშინია რამე ისევ არ გაფუჭდეს და სიკვდილით ავარიდებ ამას თავსო.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/290098422879174430-8170776002392101519?l=deakaldani.blogspot.com' alt='' /></div>Dea Chillhttp://www.blogger.com/profile/02574028017621472345noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-290098422879174430.post-49963043385123437862008-12-07T17:16:00.000-08:002008-12-07T17:31:52.072-08:00სიკვდილი შენ და ბრაზი აი ასე.<br /><br />ვერ მეღირსა ერთი კვირა დღე თავისი ადრე დაწოლით,რომ დილით გათიშული არ წავიდე სამსახურში.<br />ეს ორშაბათიც ღამე ნათევმა უნდა ჩავფარცხო.<br />ჰმ ტყუილს კი არ ამბობენ ჩემი თანამშრომლები,<br />ორშაბათს განსაკუთრებით ვიღრინები<a target="_blank" href="http://www.radikal.ru"><img src="http://s46.radikal.ru/i113/0812/a7/a4be352cf695.gif" ></a>(არც სხვა დღეებში ვაკლებ),<br />თან ხვალ მე ვაღებ სალონს და 9.30<a target="_blank" href="http://www.radikal.ru"><img src="http://s51.radikal.ru/i132/0812/ba/1d733f85c897.gif" ></a> იქ უნდა ვიყო.<br />ეუF მეტი ნუა ჩემი მტერი,შეიძლება, უკვე ლექციებ მოთავებულმა მარიმ როგორც ადრე დამასტუკა 11საათზე გაჩერებაზე იგივე მომივიდეს ეხლაც:))<br />ხო და წავედი დავწვე ეხლა მე.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/290098422879174430-4996304338512343786?l=deakaldani.blogspot.com' alt='' /></div>Dea Chillhttp://www.blogger.com/profile/02574028017621472345noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-290098422879174430.post-77099032461915363622008-12-06T16:47:00.000-08:002008-12-06T17:29:01.545-08:00<a target="_blank" href="http://www.radikal.ru"><img src="http://s60.radikal.ru/i167/0812/ea/fcf3637e763b.jpg" ></a>დღეს ისეთი კარგი დღე არა უფრო ღამე იყო,ბავშვები ირგვლივ, ბევრი. საყვარლები,გაყინულები,<br />შიგადაშიგ ძალით ძერსკები,ცრემლიანები,მოწყენილები,სასაცილოები,მაგრამ ყველა თბილები მაინც თბილები,<br />ხო და წამოვედი და ნისლი საშინელი,დამპალი ნისლი,არ არის ჩემთვის უცხო,სვანეთში რომ ვისვენებდი ხშირად ყოფილა,საათობით უყურებდი ხოლმე როგორ მოძრაობდა მთაზე,ზოგჯერ ზანტად ზოგჯერ ფაცი-ფუცით, მაგრამ აქ პირველად შევეფეთე.დამპალი.....<br />ისე დამგრუზა უცებ მომშალა,და უეცრად გულში ბრახ და გაიხსნა ის ტკივილი რასაც ყოველი,გადმოფრქვევისას,გულმოდგინედ ვფუთავ და ისევ ვინახავ.<a target="_blank" href="http://www.radikal.ru"><img src="http://i040.radikal.ru/0812/be/4adf683499f8.jpg" ></a><br />აუF როგორი მწარეა,როცა გადმოინთხევა ხოლმე,<br />ვზივარ და ვგრძნობ სხეულში,ძარღვებში სისხლის ნაცვლად თითქოს მრავალწახნაგა კრისტალების ხროვა,მოძრაობს,<br />რა საშინელია ვისერები და ვიშლები,შიგნიდან ვიფატრები,<br />და ეს ცრემლები,რა დაუმორჩილებელნი არიან,სახის ნაკვთებზე სრული ბატონობა მაქვს არ იცვლებიან,მყარად ინარჩუნებენ ერთი და იგივე გამომეტყველებას,აი ეს ცრემლები კი დაუკითხავად გამოენთებიან ხოლმე ამ შუა სხეულის ნგრევაში და მიდიიი <a target="_blank" href="http://www.radikal.ru"><img src="http://s45.radikal.ru/i108/0812/2d/cf86e8d13c80.gif" ></a>მოდიან და მოდიან.<br />და ვზივარ ასე უცვლელი სახის მიმიკით და ცრემლები რაკ-რაკით მომდის,<br />რა სასაცილო ვარ ამ დროს,ორი რომ ვიყო, გვერდიდან შევხედავდი ჩემს თავს და გავიხეოდი სიცილით.<br />ეხლა კიდე ამოვიღებ და დავანთხევ ტკივილის ნაწილს ჩემს ფეხებთან, დანარჩენს ისევ შევფუთავ ამეჯერად უფრო კარგად და გულმოდგინედ.<br />ერთხელაც ადგება ჩემი სხეული და ამ შეფუთვას შეიწოვს,გააქრობს.<br />სხვა რა გზაა.<br />როგორ მენატრებიან,მაგრამ რაა რო?<br />არაფერი ვსო აღარაა,აღარ.<br />ხო მტკივა, მაგრამ არაუშავს გაიწოვება კეთილთვისებიანი სიმსივნესავით.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/290098422879174430-7709903246191536362?l=deakaldani.blogspot.com' alt='' /></div>Dea Chillhttp://www.blogger.com/profile/02574028017621472345noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-290098422879174430.post-53688332793277151152008-12-05T14:07:00.000-08:002008-12-05T15:41:10.772-08:00ვერ ვიტან..<a target="_blank" href="http://www.radikal.ru"><img src="http://s50.radikal.ru/i130/0812/bc/2ba72cfef718.jpg" ></a><br />კომბოსტოსავით აფოთლილი ვარ ტანსაცმლით.<br />საწოლშიც კი ზემოთ გრძელმკლავიანი მაცვია (წიგნს,რომ ვკითხულობ ხელები მეყინება თუ ასე არაა)<br />ყინვა და თოვლში წუთში 60ჯერ დაფეხვება,ნუ ვერ დავდივარ თოვლში და ძალაა?კედელ კედელ სიარულიც არ მშველის.<br />ცხვირი ხო სულ წითელი მაქვს.<a target="_blank" href="http://www.radikal.ru"><img src="http://s39.radikal.ru/i086/0812/54/7170339e77c2.jpg" ></a> იმხელაა სისხლი ვერ ასწრებს წვერამდე ჩასვლას შუაგზაში იყინება:)))<br />ხო მართლა, მართლა.<br />ლამის შუადღეზე ღამდება,<br />ხალხი ხო ისედაც დეპრესირებული,<a target="_blank" href="http://www.radikal.ru"><img src="http://s57.radikal.ru/i157/0812/7d/daf42656c1d6.jpg" ></a> საერთოდ ჩადეპრეს ამოდეპრეს გადადეპრეს გადმოდეპრესრიებული ხდება,<br /> და ათასი კვერცხობები.<br />ვერ ვიტან ზამთარს იდიოტი ეს.<br /><a target="_blank" href="http://www.radikal.ru"><img src="http://s41.radikal.ru/i091/0812/49/b1f404fa8b87.jpg" ></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/290098422879174430-5368833279327715115?l=deakaldani.blogspot.com' alt='' /></div>Dea Chillhttp://www.blogger.com/profile/02574028017621472345noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-290098422879174430.post-78715344485208120472008-11-22T16:23:00.000-08:002008-11-22T18:36:04.241-08:00<a target="_blank" href="http://www.radikal.ru"><img src="http://s61.radikal.ru/i171/0811/1f/4823c311dab6.jpg" ></a>საერთოდ აქ ჩემი მეგოვბრების ნაწერებიდან გამომდინარე განწყობით არ ვწერ ხოლმე,<br />მაგრამ დღეს გამონაკლისია,<br />დღეს შემოვედი და ჯერ ერთის ნაწერი წავიკითხე და მერე მეორესი,პირველმა ნაწერმა "მდა"ემოცია გამოიწვია ჩემში.<br />მეორეს წაკითხვისითანავე ტელეფონს ვეცი,მაგრამ ვერ დავრეკე იმის გამო,რომ ნომერი ამ ახალ ტელეფონში არ მეწერა.<br />ხოდა რამ აღმაშფოთა ესეიგი:<br /> როცა გაქვს ცხოვრებაში შანსი,<br />შექმნა რაღაც ლამაზი უაზრო შიშების გამო არ უნდა მოუღო ამ ლამაზს ბოლო,არ უნდა დაანგრიო,კი შეიძლება დაინგრეს,შეილება ეს ისევ ილუზიაა,შეიძლება კიდევ გატკინონ გული(რასაც როგორღაც გადაიტან ადამიანი),მაგრამ ეს იმას არ ნიშნავს,რომ უნდა დაანგრიო აშენებამდე,მიდი რა ააშენე დაინგრეს მაგის დედაც,შენ ხო მაინც აშენებ,თან ხო გჭირდება არა?ხოდა შეირგე მითუმეტეს მაშინ როცა,კარგად შენდება.<a target="_blank" href="http://www.radikal.ru"><img src="http://i024.radikal.ru/0811/2e/87b15b872d50.jpg" ></a>ნუ დაანგრევ შენი ხელით და თუ მაინცდამაინც დაინგრა მხოლოდ მაშინ თქვი ბოლო სიტყვა ადექი და მოხვეტე ნანაგრევები,რომ ახლის შენება დაიწყო.<br />არ მესმის როცა,ადამიანი თავის პირადულს თვითონვე ანგრევს,ბევრი შემთხვევა ყოფილა ჩემს ირგვლივ,როცა ერთს მეორე საყვარელი ადამიაისთვის,მესამეს გამო უკრავს ხელი,მესამის "ფუF ეს რათ გინდა,შენ უკეთესი გეკუთვნის" მაგვარი სიტყვების გამო დაუკარგავს იმ მეორისადმი ინტერესი,<br />აფსურდია! სრული სისულელე!<br />ამის დედავატირე სხვა როგორ უყურებს შენს საყვარელ ადამიანს ეს როგორ უნდა მოქმედებდეს ჩემზე,არა არ მესმის,მე ჩემი თვალები მაქვს ჩემი ტვინი,ჩემი შეხედულება.<a target="_blank" href="http://www.radikal.ru"><img src="http://s43.radikal.ru/i099/0811/07/fba117a8d847.jpg" ></a>მიუხედავად იმისა რომ გვერდზე არცერთხელ არ მყოლია ის ადამიანი ვისზეც უთქვამთ" კარგია",<br />ყველა ვინც ჩემს გვერდით. იყო ჩემს მეგობრებში აჩენდა კითხვას "ამას როგორ უყურებ?"-როგორ და ჭრელად.მე მომწონს ი ვსო!<br />კი ვისმენ ყოველთვის შენიშვნებს მაგრამ ეს არ მოქმედებს ჩემს აზრზე, შეხედულებებზე.<br />არ მესმის კიდე ხალხის ვინც ამას გადაჭრით მეუბნება ხოლმე,მითუმეტეს როცა ხედავენ რომ კარგად ვარ მათ მიერ დაწუნებულ ადამიანთან. კი გამოხატე შენი აზრი მაგრამ "ამას უნდა დაშორდეს!!!"ქვეტექსტს ნუ მისცემ.<br />არ მესმის თქვენი ადამიანებო ამ შემთხვევებში,არა ამ დროს მინდა გცემოთ გთხლიშოთ,გიყვიროთ რატომ ანგრევ რატომ ლეწავ,რატომ ვერ აჩერებ ენას მანამდე მაინც სანამ ეს ორი ადამიანი ხედავ,რომ კარგადაა,კი შეიძლება შენთვის ფუF არის მაგრამ ყველას თავისი ხვედრი აქვს ამ ცხოვრებაში.<br />არ მესმის არა.<br />მოდით რა ვაშენოთ მითუმეტეს როცა ამის შანსი გვაქვს,თუ დაინგრა ის მაინც გვექნება სათქმელი, რომ არა მე არ შემიწყვია ამისთვის ხელი.<br />არ ვიცი მე ამ პრინციპით <br />ვცხოვრობ,<br />ვმეგობრობ, <br />მიყვარს,<br />პირადულს რაც შეეხება.აქ მე ვარ მთავარი,მე ვქმნი,მე ვირჩევ,მე ვიწყებ და თუ საჭიროა ვამთავრებ კიდეც,მაგრამ ისე რომ ამით ამ ადამიანს არ ვტკენ.ნუ ყოველშემთხვევაში სხვების დასანახად არ ვაიასნებ,იმიტომ რომ ამ ყველაფერს ჩემთვის ვაკეთებ.<br />დედა ჩემი სიკვდილი ბლოგი აყლავებს,ნუ სხვანაირად როგორ შეიძლება ავხსნა?<a target="_blank" href="http://www.radikal.ru"><img src="http://i022.radikal.ru/0811/02/9d9f10397504.jpg" ></a><br />აუF რამხელა ემოცია გამოიწვია აქ წაკითხულმა ჩემში.<br />არა არა გამიჭედავს და ეგაა.<br />წავედი დავწექი........<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/290098422879174430-7871534448520812047?l=deakaldani.blogspot.com' alt='' /></div>Dea Chillhttp://www.blogger.com/profile/02574028017621472345noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-290098422879174430.post-44434604819733965372008-11-18T13:55:00.000-08:002008-11-18T15:24:52.477-08:00...<a target="_blank" href="http://www.radikal.ru"><img src="http://s50.radikal.ru/i129/0811/2e/260fe7edd244.jpg" ></a>ზოგჯერ,მიუხედავად იმისა რომ ხარ რეალისტი,ეგუები ყველაფერ ცუდს.<br />რაც არ უნდა საშინელება მოხდეს,ტრაგედიად არ აღიქვამ და კარგს მაინც პოულობ და მარტო კარგს უყურებ, ცდილობ თვალი დახუჭო,მომხდარის ცუდ მხარეზე.მიუხედავად ბრძოლისა,გამძლეობისა და არ შემჩნევისა.არის ცხოვრებაში მომენტები,როცა ვეღარ ხედავ კარგს,<br />იმიტომ კი არა, რომ არ გინდა დაინახო და არ ცდილობ.<br />უბრალოდ იმიტომ, რომ არ არის...მედალს ყოველთვის ორი მხარე არააქვს არა!!!<br />დამენგრა,ძალიან დიდი ხნის რეალობა 1 და 2 წლის კი არა 20 წლის რეალობა დამენგრა,<br />სახლი, რომ ინგრევა ნანგრევები ხომ მაინც რჩება,<br />აქ კიდევ ნანგრევებიც ინგრევა ეხლა,<br />და მის ადგილზე ახალი ძალიან მაღალი კედელი იმართება,მაგრამ მე გარეთ ვრჩები,ის ჩემი აღარაა და იმ ჩემი <br />სახლის ნაწილები,ზოგი კედელს იქით მრჩება,<br />მტკივა!!!<br /> ჩემი...მათი დანაწევრება....<br />ვეღარ ავშენდებით ერთად,ეს კედელი სამუდამოდ დაგვაშორებს...<br />მე კიდე ვდგავარ,ჩუმად ხმის ამოღების უფლებაც არ მაქვს,ვდგავარ და უყურებ როგორ შენდება ჩემს ნასახლარზე,სხვა.<br />ვერაფერს ვაკეთებ.<br /> ვერ ვანგრევ არ შემიძლია,განა იმიტომ რომ ძალა არ მაქვს ძალა მაქვს თან იმხელა ზიზღით და სიბრაზით სავსე,რომ ერთი ხელის წაკვრით შემიძლია დავლეწო ის ჩემი წარსულის დამანგრეველი.<br /> რაც ერთხელ უკვე გავაკეთე და შედეგი არ მოიტანა. მარტო სისხლში გასვრილი ხელები შემრჩა,<br />ამიტომ ეხლა ვდგავარ ჩუმად და ვუყურებ როგორ ესმევა ყველაფერს წერტილი.<br />დრო თავის ადგილს მიუჩენს ყველას,<br />ღმერთი დაარქმევს ყველაფერს თავის სახელს,<br />კი ამის იმედად დარჩენა მარტო შემიძლია,<a target="_blank" href="http://www.radikal.ru"><img src="http://s54.radikal.ru/i143/0811/9c/d3bdfbc50679.jpg" ></a>მე ყველაფერი გავაკეთე,გადავაჭარბე კიდეც რაც არ უნდა მექნა.<br /> თავიდანვე უნდა გავჩუმებულიყავი,მაგრამ ვერ შევძელი,იმედი მქონდა რომ გამოვიდოდა.<br />არადა ჩემთვის სიჩუმე და გაუნძრევლად ყოფნა სიკვდილის ტოლფასია,მაგრამ ამასაც ხო უნდა მოუღო ბოლო ვისწავლო გაჩუმება,ხო და ეხლა სიჩუმეს ვეგუები.<br />როგორ მინდა 1 წლის მერე რა იქნება,როგორ ვიქნები <a target="_blank" href="http://www.radikal.ru"><img src="http://s53.radikal.ru/i140/0811/cd/5f9cd92b5955.gif" ></a>ცალი თვალით დამანახა,<br />წინასწარ რომ გავიგო ღირს თუ არა ამდენ ტკივილად ეს ყველაფერი,მაგრამ ვერ გავიგებ და ისევ უნდა გავაგრძელო ჩემთვის მიუღებელი სიჩუმით ყოფნა სანამ თავისით არ დალაგდება ყველაფერი.<br />ძნელია, მაგრამ შევძლებ!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/290098422879174430-4443460481973396537?l=deakaldani.blogspot.com' alt='' /></div>Dea Chillhttp://www.blogger.com/profile/02574028017621472345noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-290098422879174430.post-80878161246933411022008-11-16T16:02:00.000-08:002008-11-16T16:14:26.123-08:00<a target="_blank" href="http://www.radikal.ru"><img src="http://s40.radikal.ru/i090/0811/4b/605009ac6126.jpg" ></a>ხვალიდან სამსახურში ვბრუნდები.<br /><br />ხო და...<br /> მშვიდობით -ლოგინო (უკვე დილის ცხრიდან),<br />მშვიდობით -დაბალქუსლიანო ფეხსაცმელო,<br />მშვიდობით -უსაქმურობავ.<br />ხო და...<br /><br /> გამარჯობა- ძილის უკმარისობავ,<br />გამარჯობა -დაღლილობავ,<br />გამარჯობა-ნერვულო აშლილობავ.<br />გამაჯობა-ჩემო აუტანელო სამსახურო,<br />გამარჯობა-თანამშრომლებო(დაგაჯდათ სიკვდილის ბუზი)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/290098422879174430-8087816124693341102?l=deakaldani.blogspot.com' alt='' /></div>Dea Chillhttp://www.blogger.com/profile/02574028017621472345noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-290098422879174430.post-73326679892912522842008-11-12T15:18:00.000-08:002008-11-14T16:50:14.786-08:00<a target="_blank" href="http://www.radikal.ru"><img src="http://s43.radikal.ru/i101/0811/c8/516fd1f5729a.jpg" ></a>დღეს პატარა სესილია დაიბადა,<br />უსაყვარლესი პაწუკა კნობკა,ბუთქუშა ლოყებით,<br />ძალიან ბედნიერი ვარ:)<br />სადაქალოში პირველი ბავშვია.<a target="_blank" href="http://www.radikal.ru"><img src="http://i069.radikal.ru/0811/43/1c3bd7bebba6.jpg" ></a><br />ისეთი მოპრუწკნული ტუჩუკები ჰქონდა,პააატალა პატალა ხელუკები :love: <br />არადა პალატაში,რომ შევედი(ნუ მანამდე რათქმაუნდა დავიკარგე პალატებს შორის,<br />ხან ვის შეუვარდი ხან ვის, ძლივს მივაგენი) <br />პირველი ჩემს დაქალს ვეცი ძალიან შევშინდი მისი გაფითრებული სახე რომ ვნახე,<br />მაგრამ სესის როგორც კი მოვკარი თვალი ვის ახსოვდა დაქალი,<br />ყველაფერი დამავიწყდა ამ ქვეყნად:love: <br />მიუხედავად იმისა რომ დღეს სულ გადარბენაზე ვიყავი,<br />ამ ანგელოზის ნახვამ, ჩემთვის უჩვეულო ყურებამდე გახეული ღიმილი ამაკრა სიფათზე(ეხლაც ვერ ვიშორებ)<br />ბედნიერი დღე იყო....<br />ხვალაც ვნახაავ:jump:<a target="_blank" href="http://www.radikal.ru"><img src="http://s58.radikal.ru/i160/0811/a1/18394922e81a.jpg" ></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/290098422879174430-7332667989291252284?l=deakaldani.blogspot.com' alt='' /></div>Dea Chillhttp://www.blogger.com/profile/02574028017621472345noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-290098422879174430.post-29045473196300833382008-11-08T18:03:00.000-08:002008-11-08T18:15:06.348-08:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_2EKdNpkKaG4/SRZFDucXXLI/AAAAAAAAAKc/mBbDi4FuQzY/s1600-h/gaaa.JPG"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 158px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_2EKdNpkKaG4/SRZFDucXXLI/AAAAAAAAAKc/mBbDi4FuQzY/s200/gaaa.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5266472744565300402" /></a>არ მიხარია,რომ ჩემს ცხოვრებას რამდენიმე წლით უსწრებ... <br />როგორ? <br />აი მაგალითად: რაღაც ძალიან,რომ მინდა ძაააალიან, რომ მინდა აი ძააალიან!!! ძალიააან!!! <br />კი ხდება, აუცილებლად ხდება, მაგრამ რამდენიმე ხნის მერე,როცა უკვე ეს ძააალიანობა თითქმის O-ს უტოლდება. <br />ნ.ხ. ასეთი ასრულება როცა უკვე მუღამი აღარ ააქვს. <br />რა ვქნა ნაბიჯები შევანელო? ჩამოვრჩე ცხოვრებას და დავემთხვე ასრულებებს ჩემი სურვილებით?,თუ კიდე დაუაბგონო? <br />რათქმაუნდა ვერ შევანელებ სვლას. დრო გარბის... <br />თან საშინლად სწრაფად და.. <br />აჰ არა! ვერ შევნელდები,მაგრამ <br />ამ სულსწრაფობით ბევრი რამე შემომემტვრა ხელში და შემომემტვრევა კიდე,მაგრამ... <br />არაუშავს,იმედია ბოლოს ისეთი რაღაცეები შემრჩება ხელში, რაც გაუძლებს მტვრევას,არ შემრჩება და მივალ ასე ხელცარიელი ბოლომდე.აბა რა ვქნა,... <br />დღეს თუ გავრბივარ და ეს სირბილი ბევრ რამეს მაფუჭებინებს რომლებიც "შეიძლება" (ვახ ეს ბრჭყალები რაღაც ცუდათ მაქვს გულში ჩარჩენილი:D მეტა: თაკა)ხო სად ვიყავი?ა ხო რომლებიც შეიძლება ჩემი სირბილის შენელებით აღარ მიინგრ-მოინგრეს,მაიც ვერ გავჩერდები არა იმიტომ, რომ ჩემს საქციელს ვამართლებ,იმიტომ გავრბივერ და უსწრებ ჩემს ცხოვრებას,რომ ხუი ზნაეტ ხვალ იქნებ კუს ნაბიჯებით ფორთხვაც კი ვეღარ შევძლო,იქნებ შენც ვეღარ შეძლო,ამაზე არ გიფიქრია?<br />რატომ მერე,მე მარტო ვფიქრობ...<br />ასე რომ ეი შენ!!! <br />ჩემო ცხოვრებავ დამეწევი თუ გავიქცე დავკარგო თავი? <br />იქნებ დამეწიო... მინდა:yes:<br />ცხოვრება ხარ და მაგიტომ თორე სხვა რა, <br />არც არაფერი.<br />ჰა? რა?დავწყნარდე? ძალიან დაქოქილი ვარ?<br /><br />ვააახ ისევ, არავის არ ესმის.... რა ვარ ასეთი გაუგებარი.<br />ეჰ... გავიქეცი დავკარგე თავი,ოღონდ ამჯერად ბალიშში...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/290098422879174430-2904547319630083338?l=deakaldani.blogspot.com' alt='' /></div>Dea Chillhttp://www.blogger.com/profile/02574028017621472345noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-290098422879174430.post-58129017582948144212008-11-05T17:28:00.000-08:002008-11-05T17:44:06.658-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_2EKdNpkKaG4/SRJI7MBoMJI/AAAAAAAAAJk/pMe56K7ylYk/s1600-h/lev.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 200px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_2EKdNpkKaG4/SRJI7MBoMJI/AAAAAAAAAJk/pMe56K7ylYk/s200/lev.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5265351096027066514" /></a><br />არ ესმით არა,<br />არცაა ეტობა საჭირო.<br />როგორ არ მბეზრდება ერთი და იგივე უმეორო ადამიანებს,<br />რატომ უღიმი მაინც,<br />იმიტომ,რომ მე შევძელი შეცვლა?რომ დავამარცხე ჩემში ის ბოროტი,ფსიხი,ადამიანი რაც ჩემში იყო?<br />კაი ხო შევძელი რასაც ყოველთვის მთხოვდნენ მშობლები,<br />მაგამ რისთვის ან ვისთვის?<br />ისინი არ მყვანან გვერდით,<br />ნეტა რისთვის ვითმენ.<br />შენთვის?,მისთვის?<br />ბლინ მათთვის ვინც ჩემს ცხოვრებაში მაშინ გამოჩნდნენ როცა დამოუკიდებლად შემიძლია მოძრაობა,<br />თავისი მაღალფაროვანი რეჩებით.<br />ნიხუია სიბე,რა გულკეთილი გავმხდარვარ:))))<br />ხო და დავაი ნ.ხ. ეხლა:)<br />არაფერი არ უთხრა თვითონ მიხვდება არა კვახი.<br />ვერავინ ვერაფერაც ვერ მიხვდება...<br />"გასაპარსი უნდა გაიპარსოს,მოსატყნავი უნდა მოიტყნას"<br />გამარჯობა მე დეა ვარ.<br />:)))))<br />ღმერთმა დაიფაროს სუყველა,ეხლა ვისზეც ვფიქრობ.<br /><br />ჩემგან!!! :D <br /><br />პ.ს.ფიქრებს ციკლიდან აუ ჩემზე ხო არ დაწერა.ეგრევე ვიგდებთ თავიდან.<br />ნუ ეს იმ შემთხვევაში თუ ვინმე იმდენად,გადავარდა ილუზიაში,რომ ჰგონია მასზე ვწერ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/290098422879174430-5812901758294814421?l=deakaldani.blogspot.com' alt='' /></div>Dea Chillhttp://www.blogger.com/profile/02574028017621472345noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-290098422879174430.post-36048860198566580872008-11-04T13:57:00.000-08:002008-11-05T11:35:05.541-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_2EKdNpkKaG4/SRH1VyQjeQI/AAAAAAAAAJc/__AgHVAYkjU/s1600-h/VB4PL06xqA.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 150px; height: 200px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_2EKdNpkKaG4/SRH1VyQjeQI/AAAAAAAAAJc/__AgHVAYkjU/s200/VB4PL06xqA.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5265259193990084866" /></a><br /><p>დღეს ისეთი,ადამიანები მყავდნენ ირგვლივ,ყურებამდე გახეული ღიმილი ვერ მოვიშორე სახიდან,<br />ანიასთან ვიყავი სტუდიაში,ნუ ჯერ ერთი მასთან ყოველთვის ასე ვარ,მაგრამ დღეს...<br /> მარიამს უღებდა და<br />არ ვიცი როგორ დავწერო ეს რა იყო,:)<br />ერთმანეთს ისე გაუგეს:)<br />გადაღების მხრივ კი:)<br />მარიამის თავის აღნაგობასგან რადიკალურად განსხვავებული ბავშვური ქცევები,<br />ანიამ სექსუალური მზერაო უთხრა და მარიამმა ისეთი ბავშვური თვალებ დაყვლეპილი გამოხედვა სტყორცნა:)))<br />ეხლაც ვხარხარებ, რომ მახსენდება...<br />ანიას კმაყოპილი სახე ყოველი ფოტოს შემდეგ:)<br />მარიამი ისეთი ფოტოგენურია როგორც არ უნდა დაჭმუჭნო,კარგი გამოდის:)<br />ეს რა იყო:)))<img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 136px; height: 200px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_2EKdNpkKaG4/SRDFlGI5ZVI/AAAAAAAAAJM/GeW4vFRjAZI/s200/Copy+of+ma5.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5264925205489870162" />                                                <br />კარგი იყო,<br />ძალიან კარგი იყო,<br />ძლივს...<br />რაც ძალიან იშვიათად ხდება ხოლმე, ჩუმად შემეძლო ყოფნა:)<br />არაფერი არ მქონდა სათქმელი,ყველაფერი თავისით აეწყო:)<br />მოკლედ მიყვარს ეს ადამიანები,რასაც ვერ გამოვხატავ,მითუმეტეს ვერ ვწერ.<br />მაგრამ დღეს არ შემეძლო არ მეთქვა:)                                                                  <br />                                                                                                          <br /></p><p><br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/290098422879174430-3604886019856658087?l=deakaldani.blogspot.com' alt='' /></div>Dea Chillhttp://www.blogger.com/profile/02574028017621472345noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-290098422879174430.post-23571762248210488162008-11-02T14:59:00.000-08:002008-11-02T15:03:58.615-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_2EKdNpkKaG4/SQ4xFf2CXNI/AAAAAAAAAI8/V758cHkjT7k/s1600-h/i289850047_81063_4.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 137px; height: 200px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_2EKdNpkKaG4/SQ4xFf2CXNI/AAAAAAAAAI8/V758cHkjT7k/s200/i289850047_81063_4.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5264198984959941842" /></a><br />დღეს ისე დავდიოდი,<br />გვერდზე გახედვის მეშინოდა,<br />იქ ყველა კუთხე, ყველა ადგილი,ისეთი ნაცნობია ჩემთვის,<br />თვალდახუჭული შემიძლია ვიარო და არაფერს შევასკდე,<br />დღეს კიდე........<br />ყველაფერში ჩემს ბავშვობას ვხედავდი,<br />ქუჩა რომელსაც 11 წელი ყოველდილით ნახევრად მძინარე,მიუყვებოდი სკოლისკენ,<br />ჩემის სახლი რომელშიც ეხლა უცხო ადამიანები ცხოვრობენ,<br />ჩემი ხის ფანჯრები,საშინლად შეუღებიათ,<br />ადგილები სადაც, სადაც............<br />ყოველ ნაბიჯზე ნაცნობი სახეები,ყველას<br />თავაზიანი ღიმილით ვიშორებდი, სირბილით ავედი მეგობრის სახლში,სადაც ნაკლებად თუ ეცალა ვინმეს ჩემს მოსაკითხად,ჩუმად ვედექი ჩემს დაქალს გვერდით,ჩუმად ხმას არ ვიღებდი.<br />ერთი ორჯერ მაინც გადმომწვდნენ,მკითხეს ის რაზეც პასუხს არ ვიძლევი,რაც არ მინდა რომ მკითხონ,<br />როცა მოვდიოდი,თამუნია ჩამეხუტა და მადლობა გვერდით,რომ მედექიო:)))<br />პირდაპირი გაგებით გვერდში ვედექი,მარტო ვედექი მუნჯივით.<br />რაც უფრო ვშორდებოდი იმ ადგილებს მით უფრო მსუბუქი ხდებოდა ჰაერი.<br />როგორ მინდა სამუდამოდ ზურგი შევაქციო და აღარ მომიწიოს იქით გახედვა,<br />მაგრამ ადამიანი თავის წარსულიდან ვერაფერს შლის,<br />უბრალოდ ის რაც წასაშლელია უნდა შეგუო და მასთან ერთად ისწავლო ცხოვრება.<br />სხვა გზა არაა.<br /> აწი არ ავარიდებ იქაურობას თავს,ხშირად ჩავალ........<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/290098422879174430-2357176224821048816?l=deakaldani.blogspot.com' alt='' /></div>Dea Chillhttp://www.blogger.com/profile/02574028017621472345noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-290098422879174430.post-22328950881270775962008-11-01T15:28:00.000-07:002008-11-01T15:41:10.759-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_2EKdNpkKaG4/SQzbADiqpgI/AAAAAAAAAI0/XWu-MKrHzUw/s1600-h/i176577905_74580_3.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 72px; height: 200px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_2EKdNpkKaG4/SQzbADiqpgI/AAAAAAAAAI0/XWu-MKrHzUw/s200/i176577905_74580_3.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5263822858486457858" /></a><br />მომათქმევინე სული ცოტა ხნით ღმერთო!<br />ჩემს ფარხმალს დავეყრდნობი,<br />გავირინდები:<br />ოფლით დაცვარულ შუბლს გავიგრილებ<br />სიყვარულის ნაზი ნიავით,<br />მერე თვს ავწევ<br />და ისევ ქარის წისქვილებისკენ გავწევ.<br />მეძახონ:<br />ბრიყვი!<br />გულუბრყვილო!<br />შლეგი!<br />შეშლილი!<br />მე მაინც გმირის და რაინდის სისხლით ვიბრძოლებ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/290098422879174430-2232895088127077596?l=deakaldani.blogspot.com' alt='' /></div>Dea Chillhttp://www.blogger.com/profile/02574028017621472345noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-290098422879174430.post-61910089579931201272008-11-01T06:45:00.000-07:002008-11-01T07:14:26.563-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_2EKdNpkKaG4/SQxkLxRhtuI/AAAAAAAAAIk/swXf4XCx380/s1600-h/douglasgordon.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 159px; height: 200px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_2EKdNpkKaG4/SQxkLxRhtuI/AAAAAAAAAIk/swXf4XCx380/s200/douglasgordon.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5263692217857455842" /></a><br />დღეს სიზარმაცის უმაღლეს მწვერვალზე,აღმოვაჩინე ჩემი თავი,<br />როცა გავიღვიძე,არადა სიმაღლის შიში მაქვს...<br />მეზარება, ეს, ის, შენ,<br />მეზარება ხვალ, ნიშნობაზე წასვლა.თან მეჯვარის სტატუსი მაქვს არტყმული,<br />ჩემი ბავშვობის ტერიტორიაზე მომიწვს ისევ სიარული, იმ ქუჩებში ადრე მსუბუქად დავცანცარებდი, არ მქონდა საფიქრალი,ჩემები მყავდნენ გვერდით.ეხლა კიდე...<br />როგორ მეზარება....<br />სასიძოს გაცნობა,<br />ღიმილი,<br />ირგვლივ ბევრი ძველი ნაცნობი,რომელთა დანახვა ადრე კი არ მეზარებოდა, მიხაროდა.<br />მათ თვალებში გაჩენილი უამრავი შეკითხვა,<br />რომლებსაც პასუხ გაუცემელს დავტოვებ.<br />აუუუუ მეზარება ძალიან.<br />დღეს ჩემს თავს სიზარმაცის ოქროს მედლით ვაჯილდოვებ. :bis: <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/290098422879174430-6191008957993120127?l=deakaldani.blogspot.com' alt='' /></div>Dea Chillhttp://www.blogger.com/profile/02574028017621472345noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-290098422879174430.post-84366135241812433462008-10-30T14:26:00.000-07:002008-10-30T14:44:22.705-07:00<p><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_2EKdNpkKaG4/SQoqMC-QZEI/AAAAAAAAAIc/EeJrusuC1k0/s1600-h/y1p5jv9ldtJ8qL3hxjTiNlfwcvkrp03AwMnkQptfP8Ep2woMgffZt255AewkKfX79PHpOrzAUaIlMY.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_2EKdNpkKaG4/SQoqMC-QZEI/AAAAAAAAAIc/EeJrusuC1k0/s200/y1p5jv9ldtJ8qL3hxjTiNlfwcvkrp03AwMnkQptfP8Ep2woMgffZt255AewkKfX79PHpOrzAUaIlMY.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5263065500980634690" /></a>უსამართლობა!</p><p>ირგვლივ...<br /></p>სახლში, გარეთ,<br />ყველაში ყველაფერში,<br />ტკივილი,სამუდამო,დაუძლეველი,რომელსაც ეგუება ადამიანი,სხვა რა გზაა,უნდა იცხოვრო ამ ქაოსში,<br />ძნელია ძნელი,ზოგჯერ აუტანელი,დამღლელი,<br />ამ დროს ვეძებ,გაფაციცებით დადებითს,საყვარელს,სასიხარულოს.<br />რომ ჩავეჭიდო,ჩავეხუტო და ვთქვა აი კარგიც ხდება,<br />ბედი რომ არის ისეთი მომენტები ცხოვრებაში,რაც ღიმილის საშვალებას მაძლევს,<br />შემოდგომის ბოლო დღე დაღამდება ხვალ,<br />გარბის დრო,ძალიან ჩქარა,<br />არ მემეტება ტკივილისთვის ჩემი დღეები და გული მწყდება,<br />ხო შეიძლებოდა უკეთესად ყოფილიყო ყველაფერი?<br />არა!<br />ასეა საჭირო ამას უნდა მოვერგო და რა თქმაუნდა ღიმილით, სიხარულით, სიყვარულით.<br />სიყვარულით!<br />სიყვარულით!<br />სიყვარულით!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/290098422879174430-8436613524181243346?l=deakaldani.blogspot.com' alt='' /></div>Dea Chillhttp://www.blogger.com/profile/02574028017621472345noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-290098422879174430.post-27513846919307606722008-10-29T13:43:00.000-07:002008-10-29T13:58:45.406-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_2EKdNpkKaG4/SQjOZoxaL_I/AAAAAAAAAIU/ILfgqjg_uUs/s1600-h/images.jpeg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 126px; height: 123px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_2EKdNpkKaG4/SQjOZoxaL_I/AAAAAAAAAIU/ILfgqjg_uUs/s200/images.jpeg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5262683104419131378" /></a><br />გაზაფხული მინდა,სიმწვანე სითბო,მზე,<br />სიცოცხლე, რომ იგრძნობა ირგვლივ,<br />არ მიყვარს ეს პერიოდი,<br />გვიანი შემოდგომა და ზამთარი საერთოდ ამოსაღებია,წელიწადის დროებიდან,<br />თავისი ახალიწლებით და თოვლით.<br />არ მიყვას!!!<br />სიზარმაცის უმაღლეს მწვერვალს აღწევს ჩემი სხეული ამ დროს,<br />ხო და მომგვარეთ გაზაფხული!!!<br />ახალ ცხოვრებას ვიწყებ.<br />მარტო სულ მარტო. :jump: <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/290098422879174430-2751384691930760672?l=deakaldani.blogspot.com' alt='' /></div>Dea Chillhttp://www.blogger.com/profile/02574028017621472345noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-290098422879174430.post-727527711763434062008-10-21T11:50:00.000-07:002008-10-22T08:25:57.927-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_2EKdNpkKaG4/SP4qN4Aw8NI/AAAAAAAAAIE/SRzVlTRrBPQ/s1600-h/Copy+of+untitled.bmp"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_2EKdNpkKaG4/SP4qN4Aw8NI/AAAAAAAAAIE/SRzVlTRrBPQ/s200/Copy+of+untitled.bmp" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5259687832677576914" border="0" /></a><br />მეყოფა!კმარა!გულისწყვეტა!კარგახანია,-<br />იმ დროიდან,იმ სივრციდან,<br />იმ შორეული სურნელებიდან,გამოგდებული ვარ,<br />ვით ბავშვი თავის სახლიდან...<br />კარგა ხანია.-<br />იმ ჩემს ბავშვობას ასფალტი ახრჩობს...<br />ვინღა შემიშვებს მე იმ სახლში,<br />ის კარები სამუდამოდ ჩარაზულია.<br />ხანდახან ჩემი სიზმარი თუ გაიპარება,ჩემგან,<br />დადგება იმ სახლთან და ძაღლივით წკმუის...<br />დიახ,იქიდან წამოსული მე მგლად ვიქეცი,<br />და მეც მგლურ კანონს,მგლურ სიყვარულს ვემორჩილები.<br />შავად იფეთქებს ხოლმე ჩემში თქვენი სახელი<br />და ჩემს მეწამულ მოგონებებს გადავემხობი........<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/290098422879174430-72752771176343406?l=deakaldani.blogspot.com' alt='' /></div>Dea Chillhttp://www.blogger.com/profile/02574028017621472345noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-290098422879174430.post-16616607531595892302008-10-21T07:01:00.000-07:002008-10-21T07:04:34.671-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_2EKdNpkKaG4/SP3haQ8tvkI/AAAAAAAAAH8/kaC5EQfcMZ4/s1600-h/Snickers+Adventure.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_2EKdNpkKaG4/SP3haQ8tvkI/AAAAAAAAAH8/kaC5EQfcMZ4/s200/Snickers+Adventure.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5259607781181079106" border="0" /></a><br />თქვენ შემოგვარდნიათ სიძე უცფაშად ოთახში რაღაცა უსვრია და შემთხვევით(საკითხავია ესეც :D )<br />თავში გაურტყამს?<br />მე კი და თავის ტკივილის მიუხედავად თბილად გაღიმება და ვახ ჯიგარი ხარ-ის თქმა მომიწია.<br />ეს რაღაცა ჩემი სააააყვარელი სნიეკერსი აღმოჩნდა :bis:<br />კიარადა ვაი თავი :user:<br />კიარადა<br /><br />მნიამ. :love:<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/290098422879174430-1661660753159589230?l=deakaldani.blogspot.com' alt='' /></div>Dea Chillhttp://www.blogger.com/profile/02574028017621472345noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-290098422879174430.post-53573376614951982472008-10-20T16:32:00.000-07:002008-10-20T16:56:00.233-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_2EKdNpkKaG4/SP0aOywsC0I/AAAAAAAAAH0/6rM5SCJMS0Q/s1600-h/i270699982_31681_4.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 190px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_2EKdNpkKaG4/SP0aOywsC0I/AAAAAAAAAH0/6rM5SCJMS0Q/s200/i270699982_31681_4.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5259388781285083970" border="0" /></a>სუნთქვა...<br />დღე...<br />ღამე....<br />მოძრაობა...<br />უმოძრაობა...<br />სიგარეტი...<br />ფიქრი...<br />ლაპარაკი....<br />სიჩუმე....<br /><br /><br /><br /><br />სიცოცხლე???<br />არა...<br />მასთან ჯერ ანგარიში მაქვს გასასწორებელი...<br />ხოდა მობეზრებას ვიბეზრებ!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/290098422879174430-5357337661495198247?l=deakaldani.blogspot.com' alt='' /></div>Dea Chillhttp://www.blogger.com/profile/02574028017621472345noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-290098422879174430.post-23766709354719476572008-10-15T16:28:00.000-07:002008-10-17T15:59:41.969-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_2EKdNpkKaG4/SPkYvIgP2uI/AAAAAAAAAFU/qLfQPvHg27w/s1600-h/j.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://3.bp.blogspot.com/_2EKdNpkKaG4/SPkYvIgP2uI/AAAAAAAAAFU/qLfQPvHg27w/s200/j.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5258261237947423458" /></a><br /><p></p><p>  </p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p>რამდენს ვფიქრობ ამ ადამიანზე და ვერ ვწერ ვერ ვლაპარაკობ მასზე,ყველას სტკივა მისი დაკარგვა და თითქოს ჩუმად ვართ არ გვინდა ერთმანეთს ვაჩვენოთ რა დონეზე გვაკლია ის ჩვენ,თითოეულს საკუთარი გვყოფნის...</p><p>  თავიდან რომ მომწერა მგავხარო სხვანაირად აღვიქვი,ვიფიქრე ალბათ ისე, ჩემი პოსტები დაემთხვა მის აზრებს და მესიამოვნა,მერე მივხვდი რა იგულისხმა...<br /></p><p>აქ დავდებ მის მოწერილ პმ-ების ნაწილებს:</p><p> [/QUOTE]მე თათო :2kiss: <br /></p>გეგონება ერთმანეთს უნდა ვიცნობდეთ და რომ არ ვიცნობთ რაღაცნაირი შეგრძნება მაქვს :user:[/QUOTE]<p><br /></p> [/QUOTE]... მაგრამ ბევრი მაქვს მოსაყოლი, აი რომ გნახავ მოგიყვები... ვიცი ეს ჩვენ შორის დარჩება, ისე ბევრმა არც კი ისიც ეს ჩემი ისტორია... ზოგმა ნაწილი იცის... ზოგმა გაკვრით... ზოგს ჭორი გონია..მოგიყვები ყველაფერს :2kiss:  [/QUOTE]<p><br /></p>[/QUOTE]აუ, მე და შენ რომ ჩავირთვებით ამ შაბათს, ვინ ოხერი გამოგვრთავს ! :bis: :jump: :bis: მეც ძალიან მიყვარხარ ! :2kiss: :2kiss: :2kiss: [/QUOTE]<br /><br /><p>შაბათს 2 წუთით გნახე ვერ მოგისწარი,ისეთი მხიარული სიყვარულით სავსე თვალები გქონდა,გიღიმოდი და მიხაროდა ასეთს,რომ გხედავდი,იმ დღეს პირველად და უკანასკნელად?...</p><p>ნწუ ჩვენ კიდე დაგვიდგება შაბათი და შენ მომიყვები შენი ცხოვრების ისტორიას რომლის:</p><p>"ზოგმა ნაწილი იცის... ზოგმა გაკვრით... ზოგს ჭორი გონია.."<br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/290098422879174430-2376670935471947657?l=deakaldani.blogspot.com' alt='' /></div>Dea Chillhttp://www.blogger.com/profile/02574028017621472345noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-290098422879174430.post-28601615985067944482008-10-06T08:26:00.000-07:002011-07-03T05:43:26.649-07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_2EKdNpkKaG4/SPs6wul0rXI/AAAAAAAAAHc/qgJrADLl1fA/s1600-h/DSC_0135+copy.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_2EKdNpkKaG4/SPs6wul0rXI/AAAAAAAAAHc/qgJrADLl1fA/s200/DSC_0135+copy.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5258861598699990386" /></a><br /> ცხოვრება ჩემსკენ ტრაკითაა შემობრუნებული,და სახეს არ მანახებს,ბებიამისისა რა,შევეგუო,<br />ზუსტად მაგ ტრაკში პანჩურის ამოსარტყმელად ვემზადები,<br /><p>.ერთ დღესაც მაგრად ამოვცხებ,ჰაერში ავატრიალებ და სახით დავახეთქებ ჩემს ფეხებთან,მერე ტკივილისგან დამანჭულს თვალებში ჩავხედავ,და...</p><p><br /></p><p>ჩავაფურთხებ!!!</p><p><br /></p><p>მერე რაც უნდა ის უქნია...<br /></p>მანამდე გაახაროს თავის ჭია,ისედაც ცოდვაა ჩემს ხელში:))<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/290098422879174430-2860161598506794448?l=deakaldani.blogspot.com' alt='' /></div>Dea Chillhttp://www.blogger.com/profile/02574028017621472345noreply@blogger.com3