Monday, June 15, 2009
Thursday, June 4, 2009
ფიქრი.........
დღეს მარშუტკიდან რო ჩამოვდიოდი...ვიღაც ფეხზე მდგომ გოგოს ჩემი გატარება,მოუწია და "საზიზრარი გოგოო"
ხმამაღლა ჩაილაპარაკა,მეთქი მომესმა, მაგრამ ყველამ რომ შეხედა,მეთქი აშკარად არ მომესმა იასნა ხელს ვინთავისუფლებდი რო მეგლიჯა,სანამ ჩანაფიქრს განვახორციელებდი სახეზე შევხედე და ისეთი შერცხვა ყველა მივხვდით რომ ხმამაღლა გაეფიქრა.სიცილი ვერ შევიკავე,ხალხიც ამყვა,მაგრამ ეხლა ვფიქრობ უნდა მეგლიჯა სიფათში კი ნამდვილად :givi:
..........
ისევ მარშუტკა ოღონდ უკვე საღამო:
ისევ უკან ვზივარ შუშაზე თავი მაქვს მიდებული,Massive Attack - Live With Me მაქვს გარჭობილი ყურებში,
შუშაზე წვიმის წვეთები ჩამოდის,ღრმად ჩავეფალი ფიქრებში,გავეთიშე სამყაროს უცებ მელოდია გაჩერდა სულ რაღაც წამებში ისევ თავიდან უნდა დაიწყოს და ზუსტან ამ მცირე შუალედში,დიდი ყვითელი ავტობუსის ნაბიჭვრული ხმამაღალი სიგნალი გაეჩხირა.შეეეეეენი დდშვც!!!ეგრევე ყვალეფერი ჩამშხამდა და მომავლის გეგმებიც გაყვა ყვითელ დედაარღნიან ავტობუსს:D
........
ჩამოვალ მალე :(
დავიღალე.....
ჯანდაბამდეც გზა ჰქონია ყველაფერს..
დამასვენე ცოტა ხანს და ისევ უკან დავბრუნდები ჩემს ჯოჯოხეთში.....
Wednesday, June 3, 2009
Saturday, May 16, 2009
Thursday, April 30, 2009
დღეს!!!
ერთი რაღაც უნდა გავაკეთო ისე როგორც თელასში შევიტანე განცხადება და გადავანაწილე დავალიანება.
ისე უნდა მივმართო ღმერთს განცხადებით:
"გთხოვ უფალო როგორც ნათქვამია იმაზე მეტ განსაცდელს არ გვიგზავნი რისი გადალახვაც ჩვენ არ შეგვიძლია,
კი ნამდვილად ასეა....
ეს დღეც გადავლახე თავისი ღირსშესანიშნავი მოვლენებით(იმათი ზარზეიმი.ჩემი და ჩემი დის "შემცვლელის"ნათლობის სახით ,სმს-ით მოსული წყევლა დილა ადრიანად ...
კი გადავლახე არ მოვკვდი მაგრამ აწი იქნებ შეძლო და გადამინაწილო..."
.დ.ქალდანი.
ისე უნდა მივმართო ღმერთს განცხადებით:
"გთხოვ უფალო როგორც ნათქვამია იმაზე მეტ განსაცდელს არ გვიგზავნი რისი გადალახვაც ჩვენ არ შეგვიძლია,
კი ნამდვილად ასეა....
ეს დღეც გადავლახე თავისი ღირსშესანიშნავი მოვლენებით(იმათი ზარზეიმი.ჩემი და ჩემი დის "შემცვლელის"ნათლობის სახით ,სმს-ით მოსული წყევლა დილა ადრიანად ...
ჩემს და ვისთვისაც ვცხოვრობ იმ ადამიანების მისამართით,
ჩემი საყვარელი ლეკვის დაბრმავება,თან იმ დროს როცა უკვე ყველაფერი დაკეტილია)....,
უფალო იქნებ შეძლო და გადამინაწილო ეს განსაცდელი და დღეში რამდენიმეს ერთან ნუ დამაბერტყავ თავზე.ჩემი საყვარელი ლეკვის დაბრმავება,თან იმ დროს როცა უკვე ყველაფერი დაკეტილია)....,კი გადავლახე არ მოვკვდი მაგრამ აწი იქნებ შეძლო და გადამინაწილო..."
.დ.ქალდანი.
Tuesday, April 28, 2009
დდშვც!!!
შენი დდშვც!
იმის განსაკუთრებით დდშვც!
დრო რო მოვა და სახეს ავახევ,იმ დროის დდშვც!
რაც გავაკეთე იმის დდშვც!
რისი გაკეთებაც ეხლა მიწევს ამის დდშვც!
მერე რაც მოყვება იმის დდშვც!
ასეთი გაგების დდშვც!
ასეთი არსებობის დდშვც!
ფიქტიურად ყოფნის დდშვც!
შენი ასეთი განცდების დდშვც!
შენს ირგვლივ ხალხის დდშვც!
ტკივილს ვეღარ ვგრძნობ,
ამ უგრძნობლობის დდშვც!
ვითომ მონატრების და დარდის დდშვც!
აფირისტობის დდშვც!
რო არ გაინტერესებს და მაინც იგებ ამის დდშვც!
მოკლედ ე.ი. რა მინდოდა მეთქვა
ცხოვრებავ შენი დდშვც!!!
იმის განსაკუთრებით დდშვც!
დრო რო მოვა და სახეს ავახევ,იმ დროის დდშვც!
რაც გავაკეთე იმის დდშვც!
რისი გაკეთებაც ეხლა მიწევს ამის დდშვც!
მერე რაც მოყვება იმის დდშვც!
ასეთი გაგების დდშვც!
ასეთი არსებობის დდშვც!
ფიქტიურად ყოფნის დდშვც!
შენი ასეთი განცდების დდშვც!
შენს ირგვლივ ხალხის დდშვც!
ტკივილს ვეღარ ვგრძნობ,
ამ უგრძნობლობის დდშვც!
ვითომ მონატრების და დარდის დდშვც!
აფირისტობის დდშვც!
რო არ გაინტერესებს და მაინც იგებ ამის დდშვც!
მოკლედ ე.ი. რა მინდოდა მეთქვა
ცხოვრებავ შენი დდშვც!!!
Wednesday, April 15, 2009
რა მჭირს?
მონატრება
ჩემების:(
ხმას არ ვიღებდი აქამდე.
ფიქრითაც არ ვფიქრობდი.
ეხლა ერთბაშად შემომაწვა.
ვიაზრებ კი. ასე არ შეიძლება.
ვიიიცი.
თავი ხელში უნდა ავიყვანო .
ვცდილობ.
არ გამომდის.
წავიდოდი როგორც ადრე სოფელში ჩემს სახლში,
ჩემს ოთახში სულ მარტო,
დავჯდებოდი იმ ჩემს საყვარელ ადგილას ვიფიქრებდი,
და ჩამოვიდოდი ისევ ისე ძლიერად კარგად,მშვიდად.
აბა სახლი...?
აბა ჩემი....?
სადღაა ყვეეელაფერი ერთდოულად გაქრა მოკვდა.
ყველა და ყველაფერი.
დავიწყე ახალი ფურცლიდან,
აზროვნებით- "დრო ყველაფრის მკურნალია"
იმედით-"შევეგუები".
რწმენით-"შევძლებ"
ყველაფერი სისულელეა :)
დრო-2წელი
იმედი-მკვდარი
რწმენა-დაკარგული.
შედეგი-პანიკა.
და მონატრება...
რომელიც ისე გაძლიერდა სისხლს მიყინავს.
ძალა! ძალა! მჭირდება!,
მარტოობა... ოღონდ ამ სახლში არა,
კი შეუცვალე ყველა ნივთს ადგილი მაგრამ მაინც წარსულის ჰაერი დგას და
მტკივა...
მენატრება...
მჭირდება ჩემები...
ჩემების:(
ხმას არ ვიღებდი აქამდე.
ფიქრითაც არ ვფიქრობდი.
ეხლა ერთბაშად შემომაწვა.
ვიაზრებ კი. ასე არ შეიძლება.
ვიიიცი.
თავი ხელში უნდა ავიყვანო .
ვცდილობ.
არ გამომდის.
წავიდოდი როგორც ადრე სოფელში ჩემს სახლში,
ჩემს ოთახში სულ მარტო,
დავჯდებოდი იმ ჩემს საყვარელ ადგილას ვიფიქრებდი,
და ჩამოვიდოდი ისევ ისე ძლიერად კარგად,მშვიდად.
აბა სახლი...?
აბა ჩემი....?
სადღაა ყვეეელაფერი ერთდოულად გაქრა მოკვდა.
ყველა და ყველაფერი.
დავიწყე ახალი ფურცლიდან,
აზროვნებით- "დრო ყველაფრის მკურნალია"
იმედით-"შევეგუები".
რწმენით-"შევძლებ"
ყველაფერი სისულელეა :)
დრო-2წელი
იმედი-მკვდარი
რწმენა-დაკარგული.
შედეგი-პანიკა.
და მონატრება...
რომელიც ისე გაძლიერდა სისხლს მიყინავს.
ძალა! ძალა! მჭირდება!,
მარტოობა... ოღონდ ამ სახლში არა,
კი შეუცვალე ყველა ნივთს ადგილი მაგრამ მაინც წარსულის ჰაერი დგას და
მტკივა...
მენატრება...
მჭირდება ჩემები...
Subscribe to:
Posts (Atom)